شمارهٔ ۳ - ایضاً
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده از شخصی با دانش و عقل پرسش میکند و به او میگوید که اگر فکر و یا اندیشهای ناقص و نادرست دارد، آن را کنار بگذارد. سپس به تعداد هفتاد و پنجاه اشاره میکند و به نوعی زندگی و عمر انسان را با این اعداد مقایسه میکند، که نشاندهندهای از کم و زیادی و در نهایت گذرا بودن عمر است. در واقع، این ابیات به عمق اندیشه و تعمق در زندگی و گذر زمان اشاره دارد.
از تو پرسم لغزی فکرت اخراجش کنایکه در مسند دانش چو تو دیگر ننشست
هوش مصنوعی: از تو می‌پرسم که آیا می‌توانی این فکر نادرست را از ذهن خود بیرون کنی، چون در مقام علم و دانش، هیچ‌کس دیگری مانند تو وجود ندارد.
چیست هفتاد که اجزاش ز سی افزونستچیست پنجاه که آخر شودش عمر بشست
هوش مصنوعی: در اینجا به تعدادی اشاره می‌شود که بیشتر از آن‌ها وجود دارند. عدد هفتاد به عنوان یک عدد بزرگ مطرح شده، اما در واقع اجزای آن بیشتر از سی هستند. همچنین به عدد پنجاه اشاره می‌شود که با گذر زمان، به هفتاد نمی‌رسد و عمرش به پایان می‌رسد. این به نوعی به زندگی و گذر زمان اشاره دارد و نشان می‌دهد که برخی عددها ظاهراً بزرگند، اما از نظر عمق و معنا می‌توانند با محدودیت‌هایی مواجه شوند.