شمارهٔ ١٠ - ترجمه
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارد که دوستی که در زمان سختی‌ها و مشکلات کنار ما نیست، امیدها را به یأس تبدیل می‌کند. ترس از مشکلات همیشه به حقیقت نمی‌انجامد و آدمی در میانه مشکلات نمی‌داند چگونه باید به صبح و به آینده امیدوار باشد، زیرا زندگی پر از ناشناخته‌ها و شرایط سخت است. در اینجا به نقش خداوند به عنوان خالق و سازنده مشکلات نیز اشاره شده است.
بدوستی که نیاید امیدها همه راستنه هر چه نیز بترسند از آن شود واقع
هوش مصنوعی: در دوستی که نمیآید، تمام امیدها به حقیقت میپیوندند. نه اینکه هر چیزی که از آن بترسند حتماً حقیقت پیدا می‌کند.
چو در میانه مرد و بلا شبی باشدچه داند او که چه سازد بصبحدم صانع
هوش مصنوعی: اگر مردی در میان مشکلات و سختی‌ها قرار بگیرد، چگونه میتواند بفهمد که چه کار باید انجام دهد تا در روشنایی روز، سازندهای را بیابد؟