شمارهٔ ٢٢ - ترجمه
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به تصویر کشیدن حالت خود می‌پردازد و می‌گوید که به‌گونه‌ای خمیده و نازک شده است مانند کمانی که به تیر تبدیل شده است. این خمیدگی به خاطر دردها و سختی‌های زندگی اوست. اکنون نیز به عصایی تکیه کرده و در وضعیت ضعف به سر می‌برد، گویی که مانند کمان، کشیده و آسیب‌پذیر شده است.
کمان‌آسا شد این قد چو تیرمز بس کز صدمت دهرم رسد کوب
هوش مصنوعی: قد من به قد کمان خمیده شده است و بهเรای تیر میماند؛ زیرا از شدت آسیبهایی که در طول زندگی متحمل شدهام، به این حال درآمدهام.
کنون پشتی بخم در کف عصائیکمانی را همی مانم زه از چوب
هوش مصنوعی: هماکنون با داشتن یک عصای خمیده در دست، در نقطهای ثابت ماندهام که گویی کمان را از چوب میسازند.