شمارهٔ ٣٠ - ترجمه
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تقاضای ناصحان برای توبه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که گویا عشق و زیبایی پسران از گناه مبرّا است. او در ادامه به جذابیت‌های ظاهری و دلفریب زلف و چهره اشاره می‌کند و می‌پرسد چگونه می‌تواند از نگاه به این زیبایی‌ها توبه کند.
هر ناصحی که بود ز من خواست توبه ئیگویا که عشق خوش پسران هست از گناه
هوش مصنوعی: هر کسی که نصیحتی به من کرد، از من خواست که توبه کنم، به من گفت که عشق زیباست و همانند پسری است که از گناه دور است.
تا در جهان ز عنبر و کافور زلف و رخباشد نشان چگونه کنم توبه از نکاه
هوش مصنوعی: تا زمانی که زلف و چهرهاش بوی عطرهای خوشی مانند عنبر و کافور را بدهد، چگونه میتوانم از نگاه به او دست بکشم و توبه کنم؟