شمارهٔ ۶۵ - ایضاً
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند دعا میکند و از او خواستار برکت و نعمتی در زندگی است که او را از حسادت و دشمنی دیگران محافظت کند. او از خداوند میخواهد که در برابر حاسدین به او کرامت بخشیده و از تغییرات زمان نیز او را حفظ نماید.
الهی انت خلاق البرایاو وهاب النهاب بلا امتنان
هوش مصنوعی: پروردگارا، تو خالق مخلوقات هستی و بیهیچ چشمداشتی، نعمتها و بخششهای خود را به ما میدهی.
انلنی فی الدنیی عرضا مصونابرغم الحاسدین بلا هوان
هوش مصنوعی: در این دنیا من دارای نعمتی ارزشمند و محفوظ هستم، هرچند که حسودان بخواهند به آن آسیبی برسانند.
و لا تشمت عداتی و کن بیحفیظا من تصاریف الزمان
هوش مصنوعی: از دشمنانم خشنود نباش و در برابر تغییرات زمان، مراقب و محافظتکننده باش.