شمارهٔ ۳ - در مدح علاءالدوله
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات و عشق خود به محبوب می‌پردازد. او می‌گوید که چرا باید با محبوب خود جنگ و درگیری داشته باشد و از دل تنگی و دردی که برای او می‌کشد، شکایت می‌کند. او به جدایی از محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌گاه دل خود را از یاد او خالی نخواهد کرد و نمی‌تواند رنج دوری او را تحمل کند. شاعر اشاره می‌کند که او به شکرانه محبت محبوبش، به یاد او زندگی می‌کند و هر چیزی جز عشق و محبت او برایش خوشایند نیست. همچنین، او از طرفی جشن نوروز و لحظات خوب زندگی را آرزو می‌کند و امیدوار است که همیشه در نور و خوشبختی بماند. در نهایت، شاعر بر عشق و ارادتش به محبوب تأکید می‌کند و دعا می‌کند که مراسم و مجالس خوشی در کنار محبوبش برگزار شود.
با من آخر صنما جنگ چرا باید داشتوز منت بیهده دل تنگ چرا باید داشت
هوش مصنوعی: چرا باید با من درگیر شوی ای محبوب؟ و چرا باید به خاطر بیدلی خودت ناراحت باشم؟
با عدو مردمی و وصل چرا باید کردبا من این عربده و جنگ چرا باید داشت
هوش مصنوعی: چرا باید با دشمنان دوستی کنم و در پی پیوند با آنها باشم؟ این همه سر و صدا و درگیری که میان ماست، چرا باید وجود داشته باشد؟
گر کنی سوی من آهنگ روا نیست و لیکببد اندیش من آهنگ چرا باید داشت
هوش مصنوعی: اگر به سمت من بیایی، کار درستی نیست، اما چرا باید به افکار بد من توجه کرد؟
من باصحاب تظلم بدر نصرت دینزده در دامن تو چنگ چرا باید داشت
هوش مصنوعی: من با یاران مظلوم خود در پیکار دفاع از دین هستم، چرا باید به دنبال دامن تو بیفتم؟
آن خداوند که اقبال فلک بنده اوستپیکر حادثه از پای در افکنده اوست
هوش مصنوعی: آن خدایی که ستارهها و آسمان به او وابستهاند، حادثهها و اتفاقات را تحت فرمان خود دارد و به این ترتیب تمام وقایع به اراده او اتفاق میافتند.
صنما دل ز تو مهجور نخواهم کردنجان ز هجران تو رنجو نخواهم کردن
هوش مصنوعی: من هرگز دل را از تو دور نخواهم ساخت و از دوری تو هرگز رنج نخواهم برد.
هر که مهجور شد از جور تومه جور نداشتپس دل از روی تو مهجور نخواهم کردن
هوش مصنوعی: هر کسی که به دلیل ظلم و ستم تو از محبت و توجهت دور شود، دیگر نمی‌تواند از آن ظلمها رنج برد. بنابراین، من هرگز دل خود را از محبت و زیبایی تو دور نخواهم کرد.
دل و جانرا که زهر چیز گرانمایه ترستجز بر اندوه تو مقصور نخواهم کردن
هوش مصنوعی: دل و جانم که از هر چیز باارزشی ارزشمندتر است، فقط به خاطر اندوه تو محدود نخواهد شد.
خویشتن جز با یادی علاء دولتبر صف هجر تو منصور نخواهم کردن
هوش مصنوعی: من فقط با یاد تو و لطف و محبتت میتوانم از حالت عزلت و جدایی خارج شوم و خود را به شما نزدیک کنم.
آن خداوند کز او روز ضلالت سیهستخسرو تا جوران آنکه ز جمشید بهست
هوش مصنوعی: خداوندی که به واسطه او، روزی تاریک و گمراهی پیش آمده، بزرگمناش و برتر از جمشید، کسی است که ستمگران را به چالش می‌کشد.
خسروا جز بر تو بار مرا خوش نبودجز ثنای تو دگر کار مرا خوش نبود
هوش مصنوعی: جز تو هیچ چیز دیگری برای من خوشایند نیست. فقط ستایش توست که میتواند دل مرا شاد کند و جز این هیچ چیز دیگری برای من خوشایند نیست.
خورده شد باده بفرمان تو یکبار و لیکخوردن باده دگر بار مرا خوش نبود
هوش مصنوعی: من یک بار به خواست تو شراب را نوشیدم، اما نوشیدن شراب دوباره برایم لذتبخش نیست.
خوردن آنچه تن من شود از خوردن آندر خور طعنه اغیار مرا خوش نبود
هوش مصنوعی: من از خوردن چیزی که برای بدنم مناسب است، خوشم نمیآید که دیگران با طعنه در مورد آن صحبت کنند.
مستی خارج از اندازه که بر باد دهدموزه وجبه و دستار مرا خوش نبود
هوش مصنوعی: مستی بیش از حدی که باعث شود لباس و عبا و دستار من را به باد دهد، برایم خوشایند نیست.
چون شود عدت پیمان تو اندک بر منزین سپس عدت بسیار مرا خوش نبود
هوش مصنوعی: وقتی که مدت زمان وعده تو برای من کم شود، دیگر برای من خوشایند نیست که مدت زمان زیادی را انتظار بکشم.
هر که او بنده این حضرت والا گرددهمچو من صاحب صد نعمت و آلا گردد
هوش مصنوعی: هر کسی که به این بزرگوار بپیوندد و بندگی او را بپذیرد، مانند من به نعمتها و برکات فراوانی دست خواهد یافت.
فصل نوروز ترا خرم و افروخته بادچشم بد از تو و از جاه تو بردوخته باد
هوش مصنوعی: نوروز برای تو شاد و تابناک باشد، و چشمان بد از تو و مقام تو دور باد.
ساقی بزم تو نرگس شده با زرین جاموز عطاهای توأش تاج زر اندوخته باد
هوش مصنوعی: ای ساقی، در میخانه تو نرگسی با جامی زرین حاضر است و از بخششهای تو، تاجی زرین برای خود اندوخته است.
چون رخ گل همه کارولیت ساخته بادچوندل لاله همه دشمن تو سوخته باد
هوش مصنوعی: زمانی که چهره گل به زیبایی خود نقش میبندد، تو هم باید از لطافت و زیبایی خود بهره ببری. وقتی لالهها در آتش میسوزند، حریفان و دشمنانت نیز از زیبايی تو ناامید و در هم میشکنند.
هر نوائی که زند بلبل بر شاخ کنونهمه در مدح و ثناهای تو آموخته باد
هوش مصنوعی: هر صدایی که بلبل درختان را سر میدهد، اکنون همه نشانه ستایش و تحسین تو است.
تابنوروز شود خرم و افروخته باغمجلس بزم بتو خرم و افروخته باد
هوش مصنوعی: تابستان فرامیرسد و باغ به شادی و روشنی میرسد. مراسم جشن و سرور برای تو برگزار میشود و همه جا پر از شادابی و نشاط خواهد بود.