شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: شاعر اشاره دارد که زیبایی و جاذبه چشم محبوبش همچنان خوابیده و خاموش است و از این رو، سخنانی لطیف و زیبا که می‌توانست بگوید، همچنان ناگفته باقی مانده‌اند. او با حسرت می‌گوید که این چشمان زیبا هیچ سخنی با او در میان نمی‌گذارند، در حالی که دنیا پر از گفتنی‌های نغز و معنی‌دار است.
گفتم که چو فتنه چشم تو خفته بهستوز سرد سخن لعل تو ناسفته بهست
هوش مصنوعی: گفتم که وقتی خواب چشمانت آرامش دارد و در سکوت کلام و سخن تو، زیبایی نهفته است.
زین چشم همی سخن نگوید با منای بس سخن نغز که ناگفته بهست
هوش مصنوعی: از این چشم نمیتواند با من سخن بگوید، وای بر آن سخنان زیبا که هنوز گفته نشدهاند.