تناجی
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۲

دانی سخنت شکسته چون می‌آیدیا حرف زبان تو زبون می‌آید
تنگست به غایتی دهانت که ازویک حرف به دو پاره برون می‌آید