شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از عواقب جدایی و دوری معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق و غم هجران معشوق خواب را از چشمانش می‌رباید و اشک‌هایش مانند سیلاب جاری شده، به خاطر فرقت شدیدش از محبوبش. به عبارتی، دوری محبوب باعث شده که او به شدت غمگین و بی‌خواب باشد.
هجران تو از دو چشم من خواب ببردبی آب دو چشمت از رخم آب ببرد
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو خواب را از چشمانم میگیرد، مانند اینکه چشمان تو از چهرهام آب میبرد.
چندان بگریستم من از فرقت توکز آب دو چشمم مژه سیلاب ببرد
هوش مصنوعی: من آنقدر از جدایی تو گریستهام که اشکهایم مانند سیلاب از چشمانم جاری شده است.