شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از حال و روز خود میگوید. او به احساسات و عشق عمیقش اشاره دارد و بیان میکند که دلش به خاطر محبوبش دچار سردرگمی و دلزدگی شده است. هرچند او بنده و تسلیم عشق محبوبش است، اما میداند که دل محبوب به او نرم نخواهد شد.
دلخسته آنزلف چو چوگان توامسرگشته آن کوی زنخدان توام
هوش مصنوعی: من به شدت خسته و دلتنگم، مانند تیری که در زلف تو به دنبال هدف میگردد و در کوی تو迷ان و سرگشته هستم.
بر من دل تو نرم نخواهد گشتنمن بنده آن دل چو سندان توام
هوش مصنوعی: دل تو هرگز به من نرم نخواهد شد، چرا که من مانند سندانی هستم که زیرِ فشار تو قرار دارم.