بخش ۶۷ - رسیدن شهریار به بیشه ششم و جنگ او با غولان گوید
هوش مصنوعی: در این داستان، شب تاریک در جنگل، اسپ خروشان آذرگشسب را به دنبال یل شیردل می‌رانند. هوا سرد و یخی است و یل به همراه گروهش برای جمع‌آوری هیزم و روشن کردن آتش در جنگل تلاش می‌کنند. در این بین، مردی پیر به نزد آن‌ها می‌آید و از غولانی صحبت می‌کند که فرزندش را ربوده‌اند و از آن‌ها درخواست کمک می‌کند.
سپهدار (سرلشکر) به بقیه می‌گوید که باید با غول‌ها مواجه شوند. سپس یکی از جنگجویان برای گرفتن نان به نزد غول می‌رود و به ناگاه گرفتار می‌شود. غول‌ها به شکل‌های هولناک ظاهر می‌شوند و تعداد زیادی از آن‌ها در جنگل جمع می‌شوند.
پس از اینکه سپهدار نام یزدان را می‌گوید، غول‌ها دچار تردید می‌شوند و از نام خدای پاک می‌ترسند. در پایان، سپهدار با استفاده از نام خدا، غول‌ها را شکست می‌دهد و آن‌ها را می‌سوزاند. سپس او و یارانش با دل شاد از جنگل بیرون می‌آیند و به سمت مقصدشان می‌روند. این داستان نشان‌دهنده قدرت ایمان و نام خدا در مقابل شر است.
شب تیره در بیشه راندند اسپخروشان بکردار آذرگشسب
هوش مصنوعی: در دل شب تاریک، اسب تند و پرشور را در جنگل می‌رانند، همچون آذرگشسب که نمادی از شجاعت و قدرت است.
هوا سرد بود از دم زمهریرفرود آمد آنگه یل شیرگیر
هوش مصنوعی: هوا بسیار سرد بود و از شدت سرما، یل (شیر یا جنگجو) مانند طوفانی قوی و نیرومند به زمین آمد.
بسی هیمه کردند از بیشه جمعدل خویش کردند ز اندیشه جمع
هوش مصنوعی: افراد زیادی تلاش کردند و دلهای خود را از تفکرات مختلف گردآوری کردند.
همانگاه آتش برافروختندهمه چشم دانش فرو دوختند
هوش مصنوعی: در همان لحظه، آتش روشن کردند و همه به دقت به چشم دانش خیره شدند.
بیامد بناگه یکی مرد پیربه نزدیک آن پهلوان دلیر
هوش مصنوعی: ناگاه مردی سالخورد به نزد آن پهلوان شجاع آمد.
بزاری همی گفت کای پهلوانیکی مرد پیرم بدل ناتوان
هوش مصنوعی: بزاری میگفت: ای پهلوان، یک مرد پیر در بدن ناتوانی وجود دارد.
یکی پور بودم جوان و ملولربودش ز من اندرین شهر غول
هوش مصنوعی: من جوانی داشتم که دلشکسته و ناامید بودم، اما در این شهر موجودی خطرناک او را از من دزدید.
کنون هستم اندر پناه شمانمایم در این بیشه راه شما
هوش مصنوعی: اکنون در سایه حمایت شما هستم و در این جنگل از شما راهی را پیدا میکنم.
نمایند این بیشه ایدر به پایکه نبود در این بیشه آرام جای
هوش مصنوعی: در این جنگل کسی نیست که در آنجا آرامش پیدا کند و نتوان به راحتی در آن قدم زد.
که هستم بسی دل از اینجا ملولکه هست این همه بیشه مأوای غول
هوش مصنوعی: من از اینجا بسیار دلگیرم، چرا که در این مکان پر از ترس و دلهره، خطر بزرگی lurking است.
سپهدار گفتا به جمهور شاهکزیدر بیا تا بگیریم راه
هوش مصنوعی: فرمانده گفت به جمعیت شاه: بیایید تا مسیر را پیدا کنیم و حرکت کنیم.
بدو گفت جمهور کای سرفرازخرد را بکن چشم دانش فراز
هوش مصنوعی: به او گفتند: ای بلندمرتبه، دانش خود را بالا ببر و با بینش و خرد خود، به دیگران آگاهی بده.
همانا که غولست این ناسزاکه زینگونه آمد به نزدیک ما
هوش مصنوعی: قطعاً این سخن زشت مانند یک غول بزرگ است که به ما نزدیک شده است.
ورا گر توانی بیاور بدستوگرنه بما غول آرد شکست
هوش مصنوعی: اگر توانستی او را به دست بیاوری، وگرنه ما را نابود خواهد کرد.
جهان جوی برداشت از سفره نانبدان غول گفتا بیا و ستان
هوش مصنوعی: جهان از منبع زندگی و روزی بهره میبرد، به بزرگ و قدرتمندی که در زندگیاش نقش دارد، می‌گوید بیا و آنچه را که میخواهی، بگیر.
بشد پیش تا نان ستاند از اویگرفتش سر و دست آن جنگجوی
هوش مصنوعی: مردی به سوی دیگر آمد تا نان بگیرد و از او سر و دست جنگجویی را گرفت.
ببست آن زمانش جهان جوی دستبه پایش نگه کرد آن شیر مست
هوش مصنوعی: در آن زمان که جهان در حال گذر بود، دست و پای شیر پرشوری را که مست و سرخوش بود، نگه داشت.
چه خر بود پایش پر از موی و سمچه خر داشت سم و چه خر داشت دم
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی نسبت به موجودی صحبت می‌کند که به ظاهر ویژگیهایی دارد، اما در واقع، این ویژگیها چندان مفهومی ندارند. به این معنا که داشتن پاهای پشمالو و سم و دیگر ویژگیها، لزوماً به معنای مزیت یا برتری نیست و ممکن است صرفاً به جنبه ظاهری مربوط باشد. در نهایت، میتوان گفت که به این مسأله اشاره دارد که برخی ویژگیها در واقعیت اهمیت چندانی ندارند.
سرش خواست از تن ببرد روانیکی نعره زد غول تیره روان
هوش مصنوعی: در اینجا شخصی احساس می‌کند که موجودی ترسناک و غولآسا به او حمله کرده و با شنیدن صدای بلند آن، ترس و دلهره او افزایش مییابد. او احساس می‌کند که وجودش در خطر است و ممکن است چیزی از او گرفته شود. این تصاویر به خوبی حس جنگ و مبارزه و ترس عمیق را منتقل می‌کند.
ز هر سوی او غول آمد هزارچه دید آن چنان گرد خنجرگزار
هوش مصنوعی: از هر سو، هیولاهایی به سمت او آمدند. او چه دید که در میان این گرد و غبار، مانند خنجر کشیده ای ایستاده بود؟
ز غولان فرو ماند اندر عجبز بس غول دید اندر آن تیره شب
هوش مصنوعی: ز شگفتی غول‌ها در آن شب تاریک، حیرتزده مانده است، زیرا که آنقدر غول دیده که عقلش را از دست داده است.
همه نره غولان بالا بلندکه برقد ایشان نبودی کمند
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که همهی نره غول‌ها و موجودات بزرگ و قوی در دنیا وجود دارند، اما هیچکدام از آن‌ها نتوانستهاند به مقام و مرتبهی کسانی که بر آن‌ها تسلط دارند برسند. در واقع، اشاره به این دارد که ممکن است خیلیها بزرگ و قدرتمند به نظر بیایند، اما کسی هست که بر آن‌ها سلطه دارد.
سراسر تنان شان پر از موی بودهمه بیشه زیشان پر از بوی بود
هوش مصنوعی: تمام بدن آن‌ها پر از مو بود و همه جنگل آن‌ها پر از عطر و بوی خوش بود.
برون آمد از بیشه پانصد هزاربدینگونه غولان با گیر و دار
هوش مصنوعی: از جنگل پانصد هزار غول به این صورت بیرون آمدند و در حالتی گیرا و آشفته قرار دارند.
ستادند در گرد ایشان همهمر آن نره غولان خروشان همه
هوش مصنوعی: همه در اطراف آن شخص بزرگ و قوی ایستادهاند، همچون غولهای سرسخت و پرنشاط که به شدت برافراشتهاند.
مرآن غول کآن شیر نر بسته بودبدان بستگی جان او خسته بود
هوش مصنوعی: این غول را به تصویر بکش که آن شیر نر به او وابسته است و جان او به خاطر این وابستگی رنج میبرد.
قضا را که آن شاه غولان بدیکه از بهر او غول نالان بدی
هوش مصنوعی: سرنوشت همچون شاهی است که بر سر غول‌ها فرمانروایی می‌کند و به خاطر او، غول‌ها به شکایت و ناله درآمدهاند.
سپهدار را گفت آن نره غولکازین لشکر من نباشی ملول
هوش مصنوعی: غول نر به سپهدار گفت: اگر تو در لشکر من نباشی، بسیار ناخوشحال میشوم.
منم شاه غولان درین بیشه دررها کن مرا ای یل نامور
هوش مصنوعی: من در این جنگل پادشاه غول‌ها هستم، ای قهرمان معروف! مرا آزاد کن.
که تا این سپه را برم از برتکسی کشته ناید از این لشکرت
هوش مصنوعی: تا زمانی که این سپاه را از کنار تو بردارم، هیچکس از این لشکر کشته نخواهد شد.
سپهدار گفتا که از رای خویشمبادا بگردی بد آری به پیش
هوش مصنوعی: فرمانده گفت: نباید از تصمیم خود منحرف شوی، که این کار به ضررت خواهد بود.
بگفتا به خورشید تابان قسمکه ازکین نیارم برت با دودم
هوش مصنوعی: گفت به خورشید درخشان قسم که هیچ کینهای از تو در دل ندارم و با غم و اندوه خودم را نمیسوزانم.
سپهدار گفتا به یزدان پاککاز کین نسازم ترا من هلاک
هوش مصنوعی: فرمانده به خداوند مهربان گفت که من هرگز به خاطر انتقام، تو را مورد آزار قرار نمیدهم.
سپهدار چون نام یزدان ببردفروغ از دل نره غولان ببرد
هوش مصنوعی: زمانی که فرمانده، نام خدا را به زبان آورد، نور و روشنی از دل غولهای نر از بین خواهد رفت.
دراندیشه آن نره غولان شدندگریزنده از نام یزدان شدند
هوش مصنوعی: در فکر آن غولهای نیرومند، از نام خدا فرار کردند.
مرآن غول کش بود در بند پایبمرد او چه بشنید نام خدای
هوش مصنوعی: شخصی قوی و شجاع در جنگ با غول‌ها بود، اما در آخرین لحظات زندگیاش، به نام خداوند توجه کرد و به آن پناه برد.
نبد پا که بگریزد از بند گردز بیم یل نام یزدان بمرد
هوش مصنوعی: اگر پا از بند رهایی یابد، از ترس یل، نام خداوند بر او نخواهد مرد.
چنین تا سر از پرده برداشت شیدنیامد ز غولان دگر خود پدید
هوش مصنوعی: وقتی آن زیبارو چهرهاش را نمایان کرد، دیگر هیچ موجودی ترسناک و هولناک وجود نداشت.
سپهبد همی بر(د) نام خدایخداوند روزی ده و رهنمای
هوش مصنوعی: فرمانده بزرگ بر نام خدا میاندیشد که او خود روزیدهنده و راهنماست.
بدانست کز نام یزدان پاکمر ان نره غولان شد آندم هلاک
هوش مصنوعی: او فهمید که به خاطر نام خداوند پاک، آن نر غولان در آن لحظه نابود شدند.
بر اتش نهاد و تنش را بسوختدگر باره چشم خرد را بدوخت
هوش مصنوعی: او خود را در آتش افکند و به جانش آسیب رساند، بار دیگر چشم بصیرت و فهم خود را عاشقانه به او نزدیک کرد.
زبوی بدش باز غولان همهرسیدند چون نره شیران همه
هوش مصنوعی: از صدای بد او، تمام غول‌ها به جمع آمدند، همانطور که شیران نر همه گرد هم می‌آیند.
سپهبد دگر برد نام خدایدگر باره رفتند غولان ز جای
هوش مصنوعی: سردار دیگر نام خدا را به زبان آورد و به این ترتیب، غول‌ها از آن مکان بهسرعت رفتند.
سپهبد به جمهور گفتا که هینبسیج سفر کن بزین برنشین
هوش مصنوعی: سپهبد به جمعیت گفت که هر چه زودتر آماده سفر شوید و سوار بر اسبهایتان شوید.
بزین بر نشستند رفتند شادازآن بیشه دلشاد و خرم چه باد
هوش مصنوعی: بزها بر روی تپه نشسته بودند و خوشحال از آن جنگل تازه و شاداب به سمت دیگر رفتند. چه خوشحالی خوشهوا و خوشخبر!