شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دنبال عشق و لذت‌های زندگی است و سوالاتی را درباره چیزهایی که برایش مهم است، مطرح می‌کند. او در مورد می و مستی، زیبایی و دلبستگی، غم و شادی، و همچنین عواطف و احساساتش سخن می‌گوید. شاعر از مواردی چون دل‌تنگی، شوق و آرزو می‌نویسد و به این فکر می‌کند که معشوق و زیبایی‌های زندگی در کجا قرار دارند. در نهایت، او به دنبال درمانی برای دل‌تنگی و احوال بی‌رمق خود است و سوالاتی دارد که نشان‌دهنده جستجوی او برای عشق و خوشبختی است.
تا قسمتم ز میکدهٔ آرزوی کیسترطل میی که مست شوم ، در سبوی کیست
هوش مصنوعی: من در آرزوی کیست که بخواهد قسمت من را از میکده بزند؟ چه کسی میتواند به من رطل میای دهد که در سبویی که پر از آن است، مست شوم؟
تیغی که زخم ناز به قدر جگر خورمتا در میان غمزهٔ بیداد جوی کیست
هوش مصنوعی: تیغی که به خاطر زیبایی و ناز تو به قلبم زخم میزند، چه کسی را میتوانم بیدار کنم تا در میان غمزههای ظالمانهات کمکم کند؟
بیخی که بردمد گل عیشم ز شاخ اواز گلشن که رسته و آبش ز جوی کیست
هوش مصنوعی: بنفشهای که سر برآورده و خوشیام را از شاخهاش میچشم، از کدام باغ آمده و منبع آبش از کدام جوی است؟
داغی که روغنم بچکاند ز استخوانبا آتش زبانه کش شمع روی کیست
هوش مصنوعی: دردی که من دارم، مانند روغن داغی است که از استخوانم سر میریزد. این آتش و شعلهای که به وجود آمده، مربوط به کیست و چه کسی است که من را در این حال رها کرده است؟
پای طلب که در رهش الماس گرد شدتقدیر سودنش به تک و پوی کوی کیست
هوش مصنوعی: هر که در جستوجوی چیزی با صداقت و تلاش قدم بردارد، سرنوشتش به گونهای رقم میخورد که به خواستههایش نزدیکتر شود. در این راه، سرنوشت چه کسی را میتوان شناخت؟
دل را کمند شوق که خواهد گلو فشردآن پیچ و تاب تعبیه در تار موی کیست
هوش مصنوعی: دل به شوق و آرزو بند شده است، که میخواهد از زیبایی و جذابیت کسی که موهایش پیچ و تاب دارد، لذت ببرد و آن احساس را در آغوش بگیرد.
وحشی علاج این دل و طبع فسرده حالشغل مزاج گرم که و کار خوی کیست
هوش مصنوعی: وحشی، درمان دل و حال نزار من چه کسی است که شغلش گرم و مشغول به کار خویش باشد؟