شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: این شعر به دغدغه‌های انسانی و تضادهای عواطف پرداخته است. شاعر از خنده و گریه سخن می‌گوید و به ابراز احساسات و روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌پرسد که اگر کسی حال دل دیگران را درک نمی‌کند، چرا باید بخندد یا گریه کند. همچنین به مساله راز و پنهان‌کاری در روابط اشاره کرده و می‌گوید که در این گفت‌وگوها سود و زیانی وجود ندارد. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که در سال نو بهتر است به جای غم خوردن، شاد زندگی کرد و به نوشیدن می‌پردازد، چرا که آینده نامعلوم است.
خنده‌ات برما و بر داغ دل درمانده چیستگریه‌ات بر حال ماگر نیست باری خنده چیست
هوش مصنوعی: خنده‌ات که به نوعی نشانه شادی و خوشحالی است، چه فایدهای برای دل داغدار ما دارد؟ و اگر گریهات به خاطر حال ما نیست، پس اصلًا چرا باید بخندی؟
از قدح نوشیدن پنهانیش با دیگرانگر نمی‌داند که آگاهم چنین شرمنده چیست
هوش مصنوعی: دربارهٔ نوشیدن شراب، اگر کسی از دیگران پنهانی مینوشد، آیا نمی‌داند که من هم از این موضوع باخبرم و به همین خاطر احساس شرمندگی می‌کند؟
از نکو خواهیست با او پند مهرآمیز منورنه از این گفت و گو سود و زیان بنده چیست
هوش مصنوعی: اگر از نیکوخواهی او بهرهمند شوی، میتوانی از پند مهربانانهام استفاده کنی؛ وگرنه در این بحث، برای من نفع و زیانی وجود ندارد.
محتسب در جستن می پردهٔ ما می‌دردمدعایش دیگر از این جستجوی گنده چیست
هوش مصنوعی: محتسب در تلاش است که پردههای ما را بدرد و آشکار کند، اما هدف او از این جستجوی وسیع چه چیزی میتواند باشد؟
سال نو آمد غم بیهوده خوردن خوب نیستمی بخور وحشی خدا داند که در آینده چیست
هوش مصنوعی: سال نو فرارسیده و نگرانی و غم بیمورد باعث رنجش است. بهتر است از زندگی لذت ببری و خوش بگذرانی، زیرا فقط خدا میداند چه بر سر آینده میآید.