شمارهٔ ۱۴۸
هوش مصنوعی: این شعر اشاره به تناقضات و ناپایداری‌های عشق و وفا دارد. شاعر از جفاهایی که دیده و دردهایی که متحمل شده سخن می‌گوید و سوالاتی را مطرح می‌کند درباره اینکه چرا در عین تمامی این مشکلات، باز هم به عشق ادامه می‌دهد. او به تغییرات دردناک و ناامید کننده در روابط اشاره می‌کند و پرسش‌هایی درباره عدم توجه محبوبش به احساساتش می‌سازد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که خود محبوب نیز در این بازی عشق بی‌تقصیر نیست و در واقع خود را در این زنجیره گرفتار کرده است.
چندین عنایت از پی چندین جفا چه بودتغییر طور خویش چرا مدعا چه بود
هوش مصنوعی: چندین بار لطف و محبت را از جانب تو تجربه کردم، اما با وجود این همه بیمهری چرا تغییر در حالت تو مشاهده میشود؟ چه دلیل پشت این تغییر است؟
ما کشتهٔ جفا نه برای وفا شدیمسد جان فدای خنجر تو خونبها چه بود
هوش مصنوعی: ما به خاطر ظلم و ستم کشته شدیم، نه به خاطر وفاداری. جان ما فدای خنجر توست و بهای خون ما چه بود؟
بی شکوه و شکایت ما ترک جور چیستدیدی چه ناصواب ، بفرما خطا چه بود
هوش مصنوعی: بدون هیچ نشانهای از شکایت، بگو ببینم، کار ناپسند ما ترک چه بوده است؟ چه خطایی در کار بوده که این چنین نادرست عمل کردهایم؟
طبع تو هیچ خاطر ما در میان ندیدمنع جفا و جور ز بهر خدا چه بود
هوش مصنوعی: روح تو هرگز به یاد ما نبود. پس چرا برای خدا از ظلم و ستم دوری نکردی؟
چینندت این هوس ز کجا ای نهال لطفبر ما ثمر فشانی شاخ وفا چه بود
هوش مصنوعی: این دلها به خاطر هوس و خواستههای ناگهانی تو را به چنگ میآورند، ای درخت نیکویی! از کجا میآیی؟ چرا که تو زحمت میکشی و درخت وفا میرویانی.
با این غرور حسن که سد نخل سربلنداز پا فکند ، نرمی او با گیا چه بود
هوش مصنوعی: غرور زیبایی او به قدری است که حتی درخت نخل سر برافراشته را به زانو درمیآورد، اما نرمی و لطافت او در مقابل گیاهان چه معنایی دارد؟
وحشی نیاز و عجز تواش داشت بر وفاخود کرده‌ای چنین به خودش جرم ما چه بود
هوش مصنوعی: وحشی در این بیت به وضعیتی اشاره دارد که از محبت و وفای محبوب ناامید شده است و از خود میپرسد که چه خطا یا گناهی مرتکب شده که به این حال دچار شده است. او از ناتوانی و نیاز خود می‌گوید و به وفای محبوب اشاره می‌کند که او را به این وضعیت دچار کرده است. به نوعی، احساس بیعدالتی و یأس در او پیدا است.