شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عمیق و پیچیده عشق و حسرت میپردازد. شاعر از عشق میگوید که او را به زندان حسرت میکشاند و در عین حال به دنبال لحظاتی است که در آن عشق و شوق را تجربه کند. او از "غمزه مست" و نگاهی که تیر ناز بر دلش میزند، سخن میگوید و آرزوی سرمستی و شادی درشت را دارد. همچنین به دنبال گلشن شوقی است که او را به بهشت برساند. شاعر از ناامیدی و امید و وعدههای عشق نیز سخن میگوید و به دنبال نگاهی است که او را در بند خود کند. در پایان، او به ناپایداری عشق و غزلهای عاشقانه اشاره میکند. در کل، شعر به زیبایی پیچیدگیهای عشق، شوق، و آرزوها را به تصویر میکشد.
عشق کو تا شحنهٔ حسرت به زندانم کشدانتقال عهد فارغ بالی از جانم کشد
هوش مصنوعی: عشق کجاست که مرا به زندان حسرت ببرد و یادگارهای گذشته، به من آرامش بدهد و از درد جدایی نجاتم دهد؟
بر در میخانه من خواهم که آید غمزه مستگه میانم گیرد و گاهی گریبانم کشد
هوش مصنوعی: در کنار میخانه، میخواهم که محبوب من با ناز و طعنه وارد شود؛ گاهی با چشمانش من را مجذوب کند و گاهی هم پیراهنم را بگیرد.
پر نگاهی کو که چون بر دل گشاید تیر نازاز پی هم سد نگه تازد که پیکانم کشد
هوش مصنوعی: کسی را توصیف میکند که با نگاهی پر از جذابیت و دلخواه، بر دل دیگران تأثیر میگذارد و مانند تیر ناز و زیبایی، بیوقفه به قلبها حمله میکند و آنها را جستجو میکند.
سرمهای خواهم که جز یک رو نبینم ، عشق کوتا به میل آتشین در چشم گریانم کشد
هوش مصنوعی: میخواهم چشمی داشته باشم که فقط یک چهره را ببیند، و عشق کجاست که با حرارت آتشینش، اشکهای من را به خود جذب کند.
گلشن شوقی هوس دارم که رضوان از بهشتبر در باغ آید و سوی گلستانم کشد
هوش مصنوعی: من آرزو دارم که در باغی پر از شوق و خوشبختی باشم، جایی که فرشتهای از بهشت بیاید و مرا به گلستان زیبایی هدایت کند.
وعده گاهی کو که چون نومید برخیزم ز وصلدست امید وفای وعده دامانم کشد
هوش مصنوعی: چه زمانی میآید که وقتی از دیدار ناامید شوم، دست امید به وفای وعدهام را بگیرد و مرا دوباره به سوی خود بکشاند؟
در کدامین چشم جویم آن نگاه بردگیکاشکارا گویدم برخیز و پنهانم کشد
هوش مصنوعی: در کدامین چشمی میتوانم آن نگاه را پیدا کنم که مرا به حالت تسلیم درآورد و بگوید برخیز و مرا پنهان کند؟
آن غزالی را که وحشی خواهد ار واقع شوددهر بس نیت که از طبع غزلخوانم کشد
هوش مصنوعی: اگر غزالی که وحشی است واقعاً خود را نشان دهد، در دهر به اندازهی تمام نیتهایی که از سرشت یک شاعر غزلسرا به وجود میآید، کشف خواهد شد.