شمارهٔ ۲۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و پیوندهای آن صحبت می‌کند. او به دنبال جذبه‌ای است که بتواند بندهای وابستگی را از هم بگسلد. عشق را خونخوار می‌داند و به تضاد آن با خویشتن اشاره دارد. شاعر همچنان بر این نکته تأکید می‌کند که در هیچ زمانی به یک موضوع پایبند نیست و نمی‌تواند به خواسته‌های ناخرسند خود پاسخ دهد. او از خدا می‌خواهد که به حال نیازمندان نگاهی بیندازد و از خشکی جان خود در زهد و خودداری می‌نالد. در نهایت، او به دنبال جرعه‌ای از شراب است تا سوگندهای خود را بشکند و رهایی یابد.
بند دیگر دارم از عشقت به هر پیوند خویشجذبه‌ای خواهم که از هم بگسلانم بند خویش
هوش مصنوعی: من از عشق تو یک طناب دیگر دارم که به همه پیوندهایم ارتباطی جاذبهدار میبخشد و میخواهم این جاذبه به قدری قوی باشد که بتوانم از تمام بندهای زندگیام جدا شوم.
عشق خونخوار است با بیگانه و خویشش چه کارخورد کم خونی مگر یعقوب از فرزند خویش
هوش مصنوعی: عشق قدرتی قوی و بیرحم است و هیچ فرقی میان نزدیکان و بیگانگان نمیگذارد. فقط کمبود عاطفه و شتابزدگی باعث میشود که انسان به کسی آسیب بزند، همانطور که یعقوب در داستانش به فرزند خود کممحلی کرد.
ایستادن نیست بر یک مطلبم در هیچ حالبر نمی‌آیم به میل طبع ناخرسند خویش
هوش مصنوعی: من در هیچ شرایطی بر یک موضوع ثابت نمیمانم و نمیتوانم به خواستهها و خواستهای ناخوشایند طبیعت خود تن دهم.
اینچنین مستغنی از حال تهی دستان مباشآخر ای منعم نگاهی کن به حاجتمند خویش
هوش مصنوعی: اینطور نباش که از وضعیت بیچاره و نیازمندان بیخبر باشی. ای بخشنده، کمی به حال کسانی که به کمک تو نیاز دارند توجه کن.
وحشی آمد از خمار زهد خشکم جان به لبکو صلای جرعه‌ای تا بشکنم سوگند خویش
هوش مصنوعی: وحشی از حالت نشئگی و خمار زهد بیرون آمده و حالش به حدی رسیده که جانش به لبش آمده است. او به دنبال جرعه‌ای نوشیدنی میگردد تا بتواند قسم و عهدی که کرده را بشکند.