شمارهٔ ۳۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف وضعیت انسان‌ها و جایگاه آن‌ها در جهان می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ما از قوانین طبیعی و اجتماعی جدا هستیم و در سرگردانی و بی‌هدفی در زندگی به سر می‌بریم. او به تفاوت‌های انسانی اشاره می‌کند و از یک سو، به یکسانی و بی‌ارزشی ما نسبت به طلا و سنگ می‌پردازد و از سوی دیگر، از نداشتن ارتباط با جهان و عدم توجه به محیط اطراف صحبت می‌کند. شاعر همچنین به زندگی بی‌خانمان‌ها و مصائب آنان اشاره می‌کند و رفتارهای ناپسند و آزاردهنده‌ای که در جامعه وجود دارد را نقد می‌کند. در کل، این شعر در مورد معضلات بشر و شرایط نامناسب اجتماعی و اخلاقی صحبت می‌کند.
ما اجنبی ز قاعدهٔ کار عالمیمبیهوده گرد کوچه و بازار عالمیم
هوش مصنوعی: ما در این دنیا به قاعده و قوانین آن وابسته نیستیم، و فقط به طور بیهوده در خیابانها و بازارها میچرخیم.
دیوانه طینتیم زر و سنگ ما یکیستاینیم اگر عزیز و گر خوار عالمیم
هوش مصنوعی: ما دیوانهوار به طبیعت خود وابستهایم؛ برای ما فرقی نمیکند که زر باشیم یا سنگ. در هر حال، چه محترم و چه خوار، در این دنیا وجود داریم.
با مرکز و محیط نداریم هیچ کارهست اینقدر که در خم پرگار عالمیم
هوش مصنوعی: ما نه تنها به مرکز و محیط هیچ کاری نداریم، بلکه آنقدر در دل مسائل و پیچیدگیهای جهان غرق شدهایم که حتی از آن‌ها غافل هستیم.
ما مردمان خانه بدوشیم و خش نشیننی زان گروه خانه نگهدار عالمیم
هوش مصنوعی: ما انسان‌ها اهل سفر و بیخانمانی هستیم و از آن دسته افرادی نیستیم که به داشتن یک مکان ثابت و دائمی پایبند باشیم.
حک کردنی چو نقطهٔ سهویم بر ورقما خال عیب صفحه رخسار عالمیم
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که اشتباهات و خطاهای کوچک ما مانند نقطهای روی کاغذ هستند که بر رویمان اثر میگذارند. به عبارتی، هر عیبی که در شخصیت و رفتار ما وجود دارد، مانند لکّهای بر چهرهی دنیا نمایان میشود.
با سینه برهنه به شیران نهیم روانصاف نیست ورنه جگردار عالمیم
هوش مصنوعی: با دل و جرأت به میدان شیران میرویم، اما این کار بیانصافی است، چون ما کسانی هستیم که دل و جگر داریم و میتوانیم با شجاعت روبرو شویم.
وحشی رسوم راحت و آزار با هم استزین عادت بد است که آزار عالمیم
هوش مصنوعی: آزار و راحتی همیشه با هم وجود دارند و این عادت بدی است که به آزار دیگران میپردازیم.