قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ - در ستایش میرمیران
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش قدرت و جوانی می‌پردازد و از ویژگی‌های خاص یک جوان چابک و توانمند صحبت می‌کند. شاعر از خورشید به عنوان نمادی از روشنایی و شکوه استفاده می‌کند و جوانی را به سمند بلند و طبل باز تشبیه کرده و از ثروت و قدرت او می‌گوید. دشمنان به خاطر قدرت او سرکوب می‌شوند و فخر و افتخار بر او نازیده می‌شود. همچنین، شاعر به نعمت‌ها و عطایای این جوان اشاره می‌کند و تأثیرات مثبت او بر اطرافیانش را بیان می‌کند. در نهایت، جوانان را به ناز و نیاز به این شخصیت قدرتمند دعوت می‌کند.
ای برسر سپهر برین برده ترکتازخورشید بر سمند بلند تو طبل باز
هوش مصنوعی: ای کسی که در آسمانها، با سرعتی چون خورشید، بر سمندی بزرگ و قوی میتازید، به مانند طبل در حال نواخته شدن هستی.
دادند بهر لعل زر نقره خنگ تودر کورهٔ سپهر زر مهر را گداز
هوش مصنوعی: برای زیبایی و ارزش گوهر تو، در آتش آسمان، مهر را ذوب کردند تا بتوانند آن را به طلا تبدیل کنند.
دولت بود متابع بخت جوان تومحمود را گزیر کجا باشد از ایاز
هوش مصنوعی: خوشبختی همیشه دنبال توست، ای محمود جوان. پس ایاز کجا میتواند از آن دور بماند؟
کوته شود فسانه دور و دراز خصمدر عرصه‌ای که تیغ تو گردد زبان دراز
هوش مصنوعی: در مکانی که شمشیر تو قدرت میگیرد، درگیریها و داستانهای طولانی دشمن به سرعت به پایان میرسند.
در پا فکند کبک به جنب حمایتتخلخال دار حلقهٔ زرین چشم باز
هوش مصنوعی: کبک در پا میافکند و زیر سایه تو زندگی می‌کند، در حالی که حلقهای از طلا به پا دارد و چشمانش باز است.
از ماه نو قضا پی محمل کشیدنتهر ماه بر جمازه گردون نهد جهاز
هوش مصنوعی: هر ماه با هلال جدید، قضا و قدر تو را به سوی سفر و گردش در آسمان میکشاند و اینگونه کمال وجود تو بر زمین نمایان می‌شود.
با خاطرت که پرده در نار موسویستمی‌خواست شمع لاف زند لب گزید گاز
هوش مصنوعی: با یاد تو، پردهای از آتش برپا شده است. میخواست شمعی روشن کند، اما لبش را گزید و نتوانست.
مانند نرگس آنکه بود با تو سرگراندست زمانه برکندش پوست چون پیاز
هوش مصنوعی: شخصی که همیشه در عشق تو غرق شده و سرشار از احساسات است، مانند نرگسی است که به زیباییاش مینازد. اما زمان به او آسیب میزند و پوستهای که بر احساساتش قرار دارد، مانند پوست پیاز به راحتی از آن جدا می‌شود.
دندان زنی به کسر وقار تو زد عدولیک ایمنست کوه ز مقراضه گراز
هوش مصنوعی: دشمن به تو آسیب رسانده و وقار تو را شکسته است، اما مثل کوه که در برابر حملهها مقاوم است، تو نیز میتوانی در برابر این تهدیدات ایمن بمانی.
شد سر فکنده دشمن جاهت که کس ندیدپیش عقاب دعوی گردنکشی ز غاز
هوش مصنوعی: دشمن به خاطر جاه و مقام تو سرش را پایین انداخته است، چرا که هیچکس جرأت نمیکند در برابر عقاب، ادعای بزرگی و گردنکشی کند، مثل غاز.
اول اگر ز تیغ تو شد سرفکنده خصمآخر ولی سنان تواش کرد سرفراز
هوش مصنوعی: اگر در ابتدا دشمن از تیغ تو مغلوب و سرنگون شد، در نهایت اما نیزهات او را سربلند کرد.
جای مخالف تو دهد جان که هیچکسنبود به غیر زاغ که بر وی کند نماز
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده است که اگر کسی مخالف تو باشد، جانش در خطر است و هیچکس دیگر به غیر از زاغ (پرندهای که معمولاً نماد بدیمنی است) برای او ارزشی قائل نیست و به او احترام نمیگذارد. در واقع، تنها زاغ بر او نماز میگذارد که خود نوعی حسرت و بدبینی را به تصویر میکشد.
تا واهب عطای تو ننهاد خوان جوداز روی حرص سیر نگردید چشم آز
هوش مصنوعی: تا زمانی که بخشنده بهترین بخشش خود را بر سر سفره جود نچید، چشم زیادهخواهی هرگز سیر نخواهد شد.
شادی کمینه خادم عشرت سرای تستناشاد آنکه بر رخ او در کنی فراز
هوش مصنوعی: شادی در زندگی من به خاطر خدمت به خوشیها و لذتهاست، اما کسی که تو زیبایی چهرهاش را فراموش کنی، در واقع خوشحال نیست.
زیبد که چون صدف دهنش پر گهر کنیوحشی که لب به ذکر عطای تو کرد باز
هوش مصنوعی: خوب است که به مانند صدفی، با کلام خود، دلت را پر از ارزشمندی کنی؛ و همچنین وحشیای که به یاد بخشش تو زبان به ذکر آورد، دوباره به یاد تو بیفتد.
دادم طراز کسوت معنی ز نام توطرز کلام بنگر و طبع سخن طراز
هوش مصنوعی: من ویژگی‌های لباس معنا را در نام تو قرار دادم، پس به لحن صحبت و ذوق سخن نگاه کن.
تا مقتضای عشق چنین است کورندعشاق در برابر ناز بتان نیاز
هوش مصنوعی: عشاق به خاطر عشق، چنان مجذوب و شیفتهاند که در برابر زیبایی و ناز معشوقان، هیچ چیز دیگری برایشان مهم نیست و کور می‌شوند.
بادا نیازمند جنابت عروس بختچندان که میل طبع جوانان بود به ناز
هوش مصنوعی: ای کاش که عروس بخت به اندازهای که جوانان به زیبایی و ناز او میبالند، مورد نیاز و محبت قرار گیرد.