رباعی شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به حال و هوای یک فرد سرگشته و عاشق اشاره دارد که همواره تمایل به مینوشی و نوشیدن دارد. او به قدری درگیر لذت از باده است که ذهنش به جز مینوشی چیز دیگری را در نظر ندارد و همواره در حال پر کردن کدو (ظرف نوشیدنی) از شراب ناب است. به طور کلی، شاعر به وابستگی و اشتیاق او به باده و زندگی بیخیالی اشاره میکند.
وحشی که همیشه میل ساغر داردجز باده کشی چه کار دیگر دارد
هوش مصنوعی: وحشی که همیشه به نوشیدن علاقهمند است، جز به میگساری کار دیگری ندارد.
پیوسته کدویش ز می ناب پر استیعنی که مدام باده در سر دارد
هوش مصنوعی: همیشه ذهنش پر از نوشیدنی ناب است، به این معنی که او همیشه در حال سرخوشی و شادابی است.