رباعی شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: در این چند بیت، شاعر از درد و غم ناشی از جدایی و فقدان محبوبش سخن می‌گوید. او ابراز می‌کند که دیگر نمی‌تواند به یاد مصیبت‌ها و فراق محبوبش ادامه دهد و به فکر رهایی از این غم است. شاعر تصمیم دارد که به جای دلتنگی، برای فراموش کردن این درد، اقدام کند.
تا کی ز مصیبت غمت یاد کنمآهسته ز فرقت تو فریاد کنم
هوش مصنوعی: تا کی باید به یاد مصیبت دوری تو، آهسته ناله و فریاد کنم؟
وقت است که دست از دهن بردارماز دست غمت هزار بیداد کنم
هوش مصنوعی: زمانی فرارسیده که باید از گفتن احساساتم در مورد غمت دست بکشم و به هدف رهایی از این درد و اندوه، حرفهای زیادی بزنم.