شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شخصی آرزوی رسیدن به مقام وزارت و تأثیر آن بر کشور را دارد. او مدتی طولانی در این آرزو بوده و سرانجام به هدف خود می‌رسد. پیش از این، کشور در وضعیت نامطلوبی قرار داشته و طراحی‌های او اثری در آن نداشته است. شاعر به تمجید از ابوالقاسم می‌پردازد و تأکید می‌کند که او با قدرت و تدبیر خود، کشور را به سوی بهبودی هدایت خواهد کرد. در نهایت، تأکید می‌شود که نام و یاد او در زبان مردم باقی خواهد ماند.
برآمد یکی آرزو ملک راکه بود اندر آن آرزو سال‌ها
هوش مصنوعی: یک آرزو برای حکومت بوجود آمد که سال‌ها در دل آن آرزو نهفته بود.
که دست وزارت به صدری رسیدکه گیرد سعود از رخش فال‌ها
هوش مصنوعی: دستی در وزارت به جایی رسید که از آن مکان، شانس و خوشبختی به دست میآید.
از این پیش بی‌رای او مملکتچنان بد که بی‌روح تمثال‌ها
هوش مصنوعی: از قبل، کشور او آنچنان خراب بود که مثل تمثالهایی بدون روح بود.
ابوالقاسم آن کز فلک قسم اوستچه تعظیم‌ها و چه اجلال‌ها
هوش مصنوعی: ابوالقاسم که از جانب آسمان به او سوگند خوردهاند، چه احترامات و بزرگواریها برایش قائلاند.
چو دندان کند تیز مر کلک راشود فتنه را کند چنگال‌ها
هوش مصنوعی: وقتی که دندان یک قلم تیز شود، آنگاه فتنه و آشوب را به چنگ میآورد.
بدو چرخ از این پس تلافی کنداگر پیش از این کرد اخلال‌ها
هوش مصنوعی: پس از این، چرخ گردون باید جبران کند اگر تا به حال خللی ایجاد کرده است.
وگر داشت بیداد حال نکواز این پس بگردد ورا حال‌ها
هوش مصنوعی: اگر بیداد ادامه داشته باشد، وضعیت خوب او دیگر پایدار نخواهد ماند و او به تدریج به وضعیتی جدید و ناخوشایند خواهد رفت.
علی الجمله او در زبان‌های خلقنباشد جز این بیت از امثال‌ها
هوش مصنوعی: به طور کلی، او در زبان‌های مردم تنها به این ضربالمثل شناخته می‌شود.