شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت مو و چهره محبوبش اشاره می‌کند. او موهای محبوب را به زلف قارون تشبیه می‌کند و می‌گوید این زلف‌ها مانند تصویری زیبا و دلنشین هستند. همچنین شاعر از حالت مستی و اشک در چشمان محبوب سخن می‌گوید و به حال و هوای پرشور و غمگین او اشاره کرده و به زیبایی و اثرگذاری این احساسات در دل او پرداخته است.
روی تو ز مشک زلف قارون گشته ستزلف تو ز عکس روی میگون گشته است
هوش مصنوعی: موهای تو به خوشبویی مشک و زیبایی زلفهای قارون است، و زلفهای تو به زیبایی چهرهای مانند میگون میماند.
مستانه دو چشم تو دژم چون گشته ستگفتی که برشک هر دو پرخون گشته است
هوش مصنوعی: چشمان تو در حالتی مست و شاداب، چون پرچم سیاهی به نظر میرسند، به گونهای که گویی هر دو پر از خون شدهاند.