شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و فراوانی محبت خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خداوند با جود و جمال خود به میان مردم آمده است و همگان از دست رحمتش بهره‌مند می‌شوند. او به هر کسی که در کلام او غرق شده، نزدیک است و وجودش به مانند جامه‌ای است که بر تن انسان آمده است.
ای جود و جمال ملک رام آمده ایگیرنده دست خاص و عام آمده ای
هوش مصنوعی: ای بخشش و زیبایی، مثل یک پادشاه به زمین آمدهای، تویی که دست همه مردم را میگیری و در دسترس همه قرار داری.
با هر که ربوده در کلام آمده ایچون جامه او بر او تمام آمده ای
هوش مصنوعی: تو با هر کسی که در گفتار و سخن حاضر شدهای، مانند لباسی هستی که به تن او کاملاً مینشیند.