شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به دل می‌گوید که نگرانی درباره آینده را کنار بگذارد و به غم‌های ناشی از دوراندیشی نزدیک نشود. او تأکید می‌کند که نباید از عقل و تفکر بیش از اندازه خود استفاده کند، زیرا این کار می‌تواند انسان را به فقر و درویشی مبتلا کند. در واقع، زندگی به لحظه حال و لذت بردن از آن اهمیت بیشتری دارد.
ای دل مخور اندیشه فردا بیشینزدیک مشو به غم ز دوراندیشی
هوش مصنوعی: ای دل، نگران فردا نباش و خودت را به غم‌های آینده مشغول نکن. به فکر دوراندیشی و بیدلی نداشته باش.
با عقل مگیر تا توانی خویشیکز لهو ترا عقل دهد درویشی
هوش مصنوعی: عقل را به کار بگیر و تا جایی که میتوانی از کارهای بیهوده دوری کن، چون انجام این کارها باعث میشود که داناییات به فقر و بیپولی ختم شود.