شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به یک فرد ضعیف و بی‌ارزش اشاره می‌کند و می‌گوید که تو هم مردی عادی هستی و نه امیری بزرگ. او به این شخص پند می‌دهد که با دشمنان اصلی‌اش (پلنگان) درگیر شود و نه با افرادی کوچک‌تر (موش‌ها). شاعر تأکید می‌کند اگر دشمن قوی‌تر به تو حمله کند، ممکن است جانت را بگیرد، پس باید به مسائلی که ارزش بیشتری دارند بپردازی.
مرا گویی که «تو خصم حقیری»تو هم مرد دبیری نه امیری
هوش مصنوعی: به من میگویی که تو دشمنی کوچک هستی، در حالی که خودت هم فقط فردی با تحصیلات هستی و نه یک مقام عالی.
مسلمان‌وار پندت داد خواهمتو خود پند مسلمان کی پذیری؟
هوش مصنوعی: من به تو نصیحتی چون مسلمان میکنم، اما تو خودت که مسلمان هستی، آیا به این نصیحت گوش میکنی؟
فراوانت پلنگانند خصمانمگر با موش خصمی در نگیری
هوش مصنوعی: بسیاری از دشمنانت همچون پلنگان هستند، اما تو نباید با موش‌ها به دشمنی بپردازی.
که گر چنگ پلنگی در تو آیدبیاید بر تو می‌زد تا بمیری
هوش مصنوعی: اگر چنگال پلنگی به تو برسد، به تو حمله می‌کند و تا زمانی که از پا درنیایی، دستبردار نیست.