شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از غم و درد عشق سخن می‌گوید و به زبانی عاطفی و نمادین، وضعیت خود را شرح می‌دهد. او از خنجری که عشق به دلش می‌زند سخن می‌گوید و دردهای ناشی از آن را توصیف می‌کند. عشق او همچون معلمی است که صبر را در دلش تعلیم می‌دهد و او را در گیرودار ملامت قرار می‌دهد. شاعر به خرابه‌ای اشاره می‌کند که همیشه از زیور عشق خالی نبوده و در نهایت، عشق او را به جنگ و جدال دچار کرده است. او از عزم خود برای ادامه مسیر عشق می‌گوید و به سرنوشتش که چندین بار آزموده شده اشاره می‌کند. شاعر در انتها به عشق به عنوان سنگ حصار و دیوانگی خود در دنیای پر از درد و بلا می‌نگارد.
آنم که سر نمیکشم از خنجر بلادارم ز عشق روی تو سر در سر بلا
هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که از مشکلات و سختیها نمیترسم و به خاطر عشق تو، هر گونه رنجی را تحمل میکنم.
عشقم ادیب و تختهٔ تعلیم لوح صبرتن نسخهٔ ملامت و دل دفتر بلا
هوش مصنوعی: عشقم مانند یک نویسنده است و تختهی آموزش، نشاندهندهی صبر من است. دل من به ملامت و سختیها شبیه یک دفتر پر از مشکلات است.
هرگز ز یمن سایهٔ سنگ پریوشانخالی نشد خرابه‌ام از زیور بلا
هوش مصنوعی: هیچگاه زمین زیر سایهی سنگینی پریشانحالی خالی نبوده است، خرابهی من همواره با زینت درد و رنج پر شده است.
درمانده است مهرهٔ عقلم به نرد عشقاز کعبتین چشم تو در ششدر بلا
هوش مصنوعی: عقل من از محبت تو ناتوان و درمانده است، زیرا عشق تو مرا در دوچشمت گرفتار کرده و به درد و بلا انداخته است.
استاده‌ام به کشتن و آویختن چو شمعاز هیچ رو نمی‌گذرم از در بلا
هوش مصنوعی: من تا آخرین لحظهام به مقاومت و تلاش ادامه میدهم، مانند شمعی که نمیگذارد از گرما و آتش بگذرد، هرگز از مشکلات و سختیها عقبنشینی نخواهم کرد.
چندین چراغ شعله کشید از شراره‌امآری به تن شدم علم لشکر بلا
هوش مصنوعی: چندین شمع از شعله های آتش من روشن شده است، بله من در برابر مشکلات و بلاهای سخت، تبدیل به یک علم و نشانه شدم.
دایم به جنگ و عربده، ترخان مجلسمیعنی مدام سرخوشم از ساغر بلا
هوش مصنوعی: مدام در حال جدال و پرخاش هستم، اما در عین حال، از مشکلات و سختیها لذت میبرم و از زندگی شاد و سرخوشم.
القصه روزگار به صد رنگم آزموددر بوتهٔ محبت و مجمر بلا
هوش مصنوعی: در نهایت، زندگی مرا به اشکال مختلف آزمایش کرد؛ در آتش عشق و در سختیها و مشکلات.
سنگ حصار عشق فغانی دل من استدیوانه‌ام برآمده در کشور بلا
هوش مصنوعی: عشق همانند سنگی محکم بر دور دل من است و من دیوانهوار در دنیای مشکلات در حال زندگی هستم.