شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به درد و رنج عشق و جدایی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این عشق، او را در سفرها و از هر شهری، داغی بر دلش می‌گذارد. با وجود به‌سختی‌هایی که از دیاری به دیار دیگر می‌برد، این احساسات همچنان همراه او هستند. او بر این باور است که بهتر است دوستانش با کسی دیگر مرتبط نشوند تا از یکدیگر جدا نشوند و عذاب نبرند. شاعر همچنین به بی‌سرانجامی عشق و دلشکستگی اشاره می‌کند و از آسیب‌هایی که از ارتباط با معشوقان می‌رسد، می‌گوید. در نهایت، او از غم و رنجی که به واسطه این عشق متحمل می‌شود، گلایه می‌کند و بر ناامیدی‌اش تأکید می‌کند.
نشد جز درد و داغ عشق حاصل در سفر ما راکه از هر شهر و یاری ماند داغی در جگر ما را
هوش مصنوعی: در سفر ما تنها نتیجهای که جز درد و غم عشق به دست نیامده، این است که از هر شهری که گذر کردیم، یادگاری تلخ و سوزان در دل داریم.
اگر چه می رویم از دست شوخی زین دیار اماهمین حالت دهد رو باز در شهر دگر ما را
هوش مصنوعی: اگرچه از این محل به خاطر شوخی و بازی دلسرد شدهایم، اما همین حس و حال ما در شهری دیگر نیز ادامه خواهد داشت.
همان بهتر که یاران با کسی دیگر نپیوندیمکه دوران می کند آخر جدا از یکدگر ما را
هوش مصنوعی: بهتر است که ما با کسی دیگر دوست نشویم، زیرا در نهایت روابط ما از هم جدا خواهد شد.
نه ما داریم این سرگشتگی از گردش گردونبتان دارند زینسان کوبکو و در بدر ما را
هوش مصنوعی: ما این سرگشتگی و پریشانی را از چرخش و تغییرات زندگی داریم، ولی بتان و معشوقان نیز به همین شکل ما را آشفته و بیقرار کردهاند.
فغانی اشک ریزان از سر کوی بتان مگذرکه بس بی‌آبرویی می‌رسد زین رهگذر ما را
هوش مصنوعی: از کنار کوی معشوقان عبور نکن که اشک من در اینجا بیاحترامی به من میآورد و باعث می‌شود آبرویم برود.