شمارهٔ ۲۲۴
هوش مصنوعی: این شعر از فغان عشق و درد دل سخن می‌گوید. شاعر از شنیدن فغانش توسط سایرین صحبت می‌کند و می‌گوید که شکایت‌هایش به گوش دیگران رسیده است. او به تضاد بین سود دوستی و زیان دشمنی اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگر دلش هوای گلستان را ندارد. پیام وصالی که از معشوق دریافت کرده، برای او لحظه‌ای خوش‌یمن به همراه دارد. او همچنین به انتقاداتی که از زاهدان و مردم شهر به خاطر نام و مقام وارد می‌شود، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که دیگر از عشق جوانان توبه نکرده و به کلامی که از پیر جام شنیده است، اشاره می‌کند. در کل، این شعر بیانگر تنهایی، عشق، و تناقض‌های زندگی است.
سحر فغان من آن مَه ز طَرْف بام شنیدشکایتی که ازو داشتم تمام شنید
هوش مصنوعی: صبح زود فریاد من به گوش آن مه رسید و همه درد و شکایتی که از او داشتم به خوبی شنید.
زیانِ دشمنی و سودِ دوستی گفتمعیان نگشت که خود رای من کدام شنید
هوش مصنوعی: در مورد ضررهای دشمنی و منافع دوستی صحبت کردم، اما واضح نشد که نظر خودم در این باره چیست.
دگر هوای گلستان نکرد مرغ چمنچو حال خسته دلانِ اسیر دام شنید
هوش مصنوعی: پرنده چمن دیگر تمایلی به گلستان ندارد چون حال دلهای خستهای را که در دام گرفتار شدهاند، شنیده است.
پیام وصل ز معشوق عین مرحمتستخجسته وقت اسیری که این پیام شنید
هوش مصنوعی: پیام ارتباط از طرف معشوق نشانهای از لطف و رحمت است. خوشا به حال کسی که در زمان اسیری این پیام را دریافت کند.
به نام و ننگ مقید مشو که زاهد شهرهزار طعن ز هر کس برای نام شنید
هوش مصنوعی: از نام و ننگ خود را محدود نکن، زیرا زاهد شهر هر روز هزاران طعنه از هر فردی به خاطر شهرت و نام او میشنود.
سلیم گو به جواب شکسته پردازدبه شکر آن که به هرجا که شد؛ سلام شنید
هوش مصنوعی: سلیم می‌گوید که با دل شکسته، با کمال احترام پاسخ میدهد، و شکرگزار است که هر جا که برود، سلام و احترام را دریافت می‌کند.
دگر ز عشق جوانانِ مست توبه نکردبه نکته‌ای که فغانی ز پیر جام شنید
هوش مصنوعی: دیگر از عشق و شوق جوانان، توبه نکردند، چون نکته‌ای را از پیر فرزانهای شنیدند که فغان میکرد.