شمارهٔ ۲۸۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأثیرات خراب‌کننده‌ی عشق و شراب بر زندگی عاشقان اشاره می‌کند. او درباره‌ی تألم و درد ناشی از عشق و دل‌شکستگی صحبت می‌کند و از آلامی که محبت بر دل عاشقان وارد می‌آورد، می‌نویسد. همچنین، شاعر از فرشته‌ای یاد می‌کند که بشارت رحمت و رهایی را به او می‌دهد و این تقابل بین درد و امید را به تصویر می‌کشد.
شراب خورد و شبیخون بعاشقان آوردچه آفتست که احباب را بجان آورد
هوش مصنوعی: او شراب نوشید و ناگهان به عاشقان حمله کرد. چه مصیبت بزرگی است که دوستان را به زحمت میاندازد.
شدم بوعده ی او زار آه ازان بد مستکه یکدو بوسه کرم کرد و بر زبان آورد
هوش مصنوعی: من به وعده او بسیار پریشان و ناراحت شدم، آه از آن بیچارهای که تنها با دو بوسه بسیار مهربان بود و گفتار محبت آمیزش را بر زبان آورد.
چه گیرم آن کمر بسته را بدعوی خونکه فتنه کاکل آشفته در میان آورد
هوش مصنوعی: چه اهمیت دارد که من آن کسی را که با عزم و اراده پا به میدان گذاشته، به خاطر دعوای خونینش مورد توجه قرار دهم، در حالی که برهم زدن آرامش دیگران با داشتن موهای آشفته، خود نوعی جنجال به حساب میآید.
ز بند بند تنم این زمان براید دودکه عشق خانه کنم پی باستخوان آورد
هوش مصنوعی: در حال حاضر، روح و جسم من از قید و محدودیتهای دنیوی رهایی مییابند، مانند دودی که به آرامی در فضا پراکنده میشود. این احساس ناشی از عشق است که به من نیرو می‌دهد و احساسی عمیق را به ارمغان می‌آورد.
نوید رحمت جاوید ازان بهشتی داردفرشته یی که بمن مژده ی امان آورد
هوش مصنوعی: فرشته‌ای خبر خوشی از رحمت همیشگی و بهرهمندی از بهشت برای من آورده است.