شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به ابراز عشق و محبت عمیق شاعری به معشوقش پرداخته است. شاعر احساس می‌کند که هر ذره‌ای از وجودش به معشوقش گره خورده و دلش آرزوی وصال او را می‌کند. او دردمند از گرفتاری‌های عاشقانه‌اش است و خواستار رهایی از این دردهاست. عشقش به معشوق به قدر و زیبایی او منتهی می‌شود و او به زیبایی ابروی معشوق اشاره می‌کند که هیچ چیز بالاتر از آن نیست. شاعر همچنین به سختی‌ها و غم‌های روزگار اشاره می‌کند که او را مورد آزار قرار می‌دهد و احساس تنهایی و بی‌کسی می‌کند. در پایان، با وجود تمام دردها و مشکلات، جاذبه و زیبایی معشوق همچنان اورا به خود می‌کشد.
ای مرا هر ذره با مهر تو پیوندی دگرهر سر مویی به وصلت آرزومندی دگر
هوش مصنوعی: ای کسی که هر ذره از وجودم با عشق تو مرتبط است، هر یک از موهای سرم آرزوی وصالت را در دل دارد.
بگسل از دام گرفتاری که بر هر ذره اشاز کمند زلف مشگین بسته یی بندی دگر
هوش مصنوعی: از قید و بند مشکلات و گرفتاریا دست بکش، زیرا هر نقطهای از آن به زلف مشکی که بستهاند، پیوند خورده است و باید کار دیگری انجام دهی.
منکه همچون غنچه دارم با لبت دلبستگیکی گشاید کارم از لعل شکر خندی دگر
هوش مصنوعی: من مانند یک غنچه به لبهای تو وابستهام و امیدوارم که این وابستگی به زودی نتیجهای به دنبال داشته باشد تا از طعم شیرین لبهایت بهرهمند شوم.
دل گرفتار غم و در دست یکبارش مسوزاز برای محنتش بگذار یکچندی دگر
هوش مصنوعی: دل پراز غم را رها کن و نگذار که به خاطر مشکلاتش آتش بگیرد؛ بگذار کمی بیشتر مقاومت کند.
آرزوی جام لعلت هر نفس بی اختیارمی کشد در موج خیز فتنه خرسندی دگر
هوش مصنوعی: هر لحظه به طور ناخودآگاه آرزوی نوشیدن جام سرخ تو را دارم، در حالی که در دل طوفانی از شادی و خوشحالی قرار دارم.
چون نهال ناز پرورد قدت صورت ببستاز زلال شیره ی جانها نی قندی دگر
هوش مصنوعی: تو چون درختی نرم و زیبا هستی که با طراوت و صفای زندگی دیگران پرورش یافتهای و از این رو، دیگر هیچ شیرینی و خوشی نمیتواند تو را به خود جذب کند.
نیست بالاتر ز طاق آن دو ابروی بلندبر زبان عشقبازان تو سوگندی دگر
هوش مصنوعی: هیچ چیز بالاتر از قوس دو ابروی بلند تو وجود ندارد؛ عاشقان به آن ابروهای تو قسم میخورند که عشق را در قلبشان احساس میکنند.
از من بدروز، بی سامان تری در روزگارمادر گیتی ندارد یاد فرزندی دگر
هوش مصنوعی: من در روزهای بد، بینظیرتر از تو را در این دنیا نمیشناسم که مادرش فرزندی دیگر نداشته باشد.
بر نمی گیرد فغانی از رهت روی نیازگرچه می‌گیرد ز نازت هر زمان پندی دگر
هوش مصنوعی: اگر چه در مسیر تو فریاد نیازی به گوش نمیرسد، اما هر لحظه از زیباییهایت نصیحتی جدید دریافت میکنم.