شمارهٔ ۳۱۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره رهایی از نگاه دیگران و تکیه بر عشق است. شاعر از دیدن معشوق و زیبایی‌اش صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که دل او از کمک و راهنمایی شیخ خانقاه بی‌نیاز شده است. او به عشق و جاذبه معشوق خود اشاره دارد و می‌گوید که در پی زیبایی او به کعبه و کوی عشق آمده است. شاعر بر این باور است که زیبایی و عشق مهم‌تر از مسائل دنیوی مثل قدرت و ثروت هستند. در نهایت، به حفظ زیبایی و جذبه معشوقش از نگاه دیگران تأکید دارد.
ما شسته‌ایم ز آینهٔ دیده گرد غیرزین نقشخانه جلوهٔ او دیده‌ایم خیر
هوش مصنوعی: ما از آینهٔ چشم خود هر چیزی غیر از او را پاک کردهایم و فقط جمال او را در این نقشینه دیده‌ایم.
فارغ بود دل از مدد شیخ خانقاهآن را که جذب پیر مغان می‌کشد به دیر
هوش مصنوعی: دل از کمکهای شیخ خانقاه بی‌نیاز شده است، زیرا کسی که جذب پیر مغان شود، او را به سوی دیر میکشاند.
ماییم و طوف کعبهٔ کوی پریوشانقطع نظر ز ملک سلیمان و وحش و طیر
هوش مصنوعی: ما در جستجوی کعبه و مقصود خود در کوی معشوقان هستیم و هیچگونه توجهی به اموال پادشاهان مانند سلیمان و همچنین به نیازهای وحوش و پرندگان نداریم.
میل ریاض دهر نبود از عدم مرااینجا به عشق لاله‌رخان آمدم به سیر
هوش مصنوعی: من با میل و ارادهام به این دنیا نیامدهام، بلکه به خاطر عشق به چهرههای زیبا و لالههای سرخ به اینجا آمدهام و در اینجا به گردش پرداختهام.
دامن‌کشان به خون فغانی چو بگذریپوشیده دار جلوهٔ حسنت ز چشم غیر
هوش مصنوعی: هرگاه دامن‌کشان، با فریاد و خونریزی در حال گذر باشند، لطفاً جلوهٔ زیباییات را از چشم دیگران پنهان کن.