شمارهٔ ۳۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با شکرگزاری از حضور یاری بیدل و بی‌پروا در محفلش صحبت می‌کند. اشاره دارد که این یار به درد و رنج او آگاه است و با او همدردی می‌کند. شاعر در وصف زیبایی یار و شگفتی از ورود ناگهانی‌اش به دل، احساساتی عمیق و خالصانه را بیان می‌کند. در انتها، شاعر به همراهی و حمایت یار در زمان‌های سخت اشاره می‌کند و از خوشحالی و آرامشی که این همراهی برای او به ارمغان آورده، سخن می‌گوید.
شکر خدا که با من بیدل نشست یارمی خورد و بی حجاب بمحفل نشست یار
هوش مصنوعی: خدا را شکر که محبوب من در کنارم نشسته است، در حالی که در جمع به راحتی نوشیدنی مینوشد و خود را در معرض دید دیگران قرار داده است.
منعم نه آگهست که با بینوای شهرآمد بدرد نوشی و بر گل نشست یار
هوش مصنوعی: شخصی که در نعمت و رفاه زندگی می‌کند، خبر ندارد که کسی که در فقر و نیاز به سر میبرد، برای تسکین دردش با او آمده است و در کنار دوستان و عزیزان خودش به شادابی و آرامش میپردازد.
در بزم عیش و گوشه ی غم با وجود نازبا دردمند خویش مقابل نشست یار
هوش مصنوعی: در مراسم شادی و همچنین در لحظات غم، معشوق با وجود زیبایی و نازش، در کنار دردکشیدگان نشسته است.
آندم بسرغیب رسیدم که چون پریاز راه دیده آمد و بر دل نشست یار
هوش مصنوعی: در آن لحظه که با کمک اتفاقات ناگهانی به جایی رسیدم، مانند پرندهای که به آرامی از راه میرسد و بر دل نشسته، یارم به من نزدیک شد.
اکنون روم ز جای، که از غایت وفادستم بدوش کرده حمایل نشست یار
هوش مصنوعی: حالا میخواهم از اینجا بروم، چرا که به خاطر وفاداری و عشق، دست یار بر دوش من قرار گرفته و حمایت می‌کند.
یک یک بزیر چشم، حریفان خود شناختیاور مکن که از همه غافل نشست یار
هوش مصنوعی: هر کس باید با دقت حریفان و دشمنان خود را بشناسد و نه به حال آنها بیتوجه باشد، چرا که در پس سکوت و غفلت، ممکن است یاری پنهان وجود داشته باشد.
خرسند شد فغانی مهجور عاقبتبا این غریب سوخته منزل نشست یار
هوش مصنوعی: با این غریب سوخته که در انتظار یارش بود، بالاخره خوشحال شد و به آرامش رسید.