شمارهٔ ۳۶۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق شاعر نسبت به عشق و مشکلات آن است. شاعر می‌گوید که اگر محبوبش با محبت یا دشمنی با او رفتار کند، اهمیت زیادی ندارد چون او به ملامت و درد عادت کرده است. او به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که حتی اگر محبوبش از او روی گرداند، باز هم او احساس ناامیدی نمی‌کند. به طور کلی، شاعر در این شعر به پذیرش عشق و دشواری‌های آن بدون هیچگونه ترسی از ناراحتی یا شکست اشاره دارد.
یارم اگر به مهر کشد یا به کین چه باکمن کشتهٔ ملامت و دردم ازین چه باک
هوش مصنوعی: اگر یارم با محبت با من رفتار کند یا با دشمنی، برایم فرقی نمی‌کند. من به خاطر ملامت و درد و رنجی که کشیدهام، دیگر نگران نیستم.
در خنده‌اش هزار گشادست زیر لباز ناز اگر زند گرهی بر جبین چه باک
هوش مصنوعی: در لبخند او هزاران زیبایی نهفته است و اگر از روی ناز با چهرهاش کمی ابرویش را بر هم گمارد، نگران نباشید.
من بر دو کون دست فشاندم برای اواو گر به من ز قهر فشاند آستین چه باک
هوش مصنوعی: من برای او دست به دعا برداشتهام، اگر او از روی خشم دستش را به سمت من بلند کند، چه جای نگرانی است؟
مرغی که دارد از چمن آسمان نصیبگر دانه‌ای نیافت ز کشت زمین چه باک
هوش مصنوعی: پرندهای که در آسمان چمنزاری زندگی می‌کند، اگر از زمین دانه‌ای پیدا نکند، نگران چه چیزی باشد؟
گیرم که اهرمن برد انگشتری ملکچون نام دیگری‌ست نشان نگین چه باک
هوش مصنوعی: اگر فرض کنیم که شیطان انگشتر پادشاهی را بدزدد، اما چون نشانه نگین آن انگشتر عوض شده است، دیگر اهمیتی ندارد.
جایی که صد همای نیابند استخوانمور حقیر اگر نبرد انگبین چه باک
هوش مصنوعی: در جایی که پرندگان بزرگ و ارزشمندی پیدا نمیشوند، دیگر نگران نیست که یک مورچه کوچک چه گلی به سرش میزند.
دشمن ز آه گرم فغانی حذر نکردآتش‌پرست را ز دم آتشین چه باک
هوش مصنوعی: دشمن از ناله و فریادهای پرشور نمیترسد، چون آتشپرست (کسی که آتش را میپرستد) از گرما و شعلههای آتش نمیهراسد.