شمارهٔ ۳۷۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره غم و ناامیدی است و بیانگر احساس عشق و درد عمیق شاعر است. شاعر به این موضوع می‌پردازد که خوبان و دیگران از رنج و ناراحتی عاشقان بی‌خبرند و نمی‌دانند که چه سودی در دوری و بی‌توجهی به محبوب وجود دارد. او از فداکاری خود و دیگران برای جوانان حرف می‌زند و می‌گوید که آن‌ها از حقیقت احساسات و تجربه‌های عاشقانه بی‌خبرند. در نهایت، شاعر ابراز ناراحتی می‌کند که حتی از زیبایی و نور عشق نیز بی‌خبرند و درک نمی‌کنند که عشق و درد عاشقانه چه معنایی دارد.
خوبان دل غمناک ندانند چه حاصلدرد جگر چاک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: زیباییهای عالم نمی‌دانند که دل شکسته و درد جانکاه چه تاثیری دارد و چه میتواند برای قلبهای غمگین به ارمغان آورد.
چند اینهمه از دور نگه کردن و مردنقدر نظر پاک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: چرا اینقدر باید از دور همدیگر را دور نگه داریم و جان بدهیم؟ آیا کسی ارزش نگاه و توجه پاک را نمیفهمد؟ چه فایدهای از این کارها حاصل میشود؟
ما بهر جوانان ز سر خویش گذشیماین مرتبه را خاک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: ما برای جوانان از جان خود میگذریم، که این بار، اهمیتش را همچون خاک نمی‌دانند.
دانند که بر عاشق خود جور توان کردبی مهری افلاک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: عاشق میداند که میتواند ظلم و ناراحتی را از طرف محبوب خود تحمل کند، اما کسانی که دور از عشق هستند، نمی‌دانند که این بدیها و بیمحبتیها چه نتیجهای دارد.
تو غمزه روان کرده و مردم بنظارهانگیز تو بی باک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: تو با ناز و عشوهای که داری، دلها را تسخیر میکنی، اما مردم در تماشای تو، جرأت نمی‌کنند که بدانند این وضعیت چه عواقبی دارد.
افسوس که نور شجر وادی ایمناز شعله ی خاشاک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: متاسفانه، روشنایی و خیرات درختان و منطقه امن، به خاطر آتش سوزانی که از زبالهها ناشی میشود، به هدر میرود و نتیجهای برای آن‌ها نخواهد داشت.
سر تا بقدم جانی و دل مرده حریفانخاصیت تریاک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: تمام وجود من سرشار از زندگی است، اما دل من در خدمت حریفان است و نمی‌دانند که مثل خاصیت تریاک هیچ فایدهای ندارد.
این همنفسان حال دل زار فغانیبا این همه ادراک ندانند چه حاصل
هوش مصنوعی: این دوستان و همدمان حال دل ناخرسند و غمگین مرا درک نمی‌کنند، با وجود اینکه چیزهای زیادی میدانند، اما در نهایت نتوانستهاند به چیزی دست یابند.