شمارهٔ ۳۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و معشوقه‌اش اشاره می‌کند که به شدت او را تحت تاثیر قرار داده است. او از تلخی‌های زندگی و زحماتش در محفل‌های عاشقانه سخن می‌گوید و بر لذت جوانی و می‌نوشی تأکید می‌کند. شاعر یادآور می‌شود که زیبایی و عشق در این بزم‌ها اهمیت دارد و باید از غم و اندوه دوری کرد. او همچنین به داغ‌های درون و احساسات پیچیده‌اش اشاره می‌کند و در نهایت، به زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی پرداخته و نسبت به عشق و نشانه‌های آن حسرت دارد.
عشقم بلای جان شد، آن لعل آتشین همتلخست باده بر من، نیشست انگبین هم
هوش مصنوعی: عشق من به جانم ضرر زده است، آن لعل (دانه) سرخ او هم با طعم تلخ مانند شراب بر من اثر میگذارد، و حتی عسل هم برای من مانند زهر میماند.
می خوردن و جوانی زیبد ترا که دانیآداب مجلس می، کار میان زین هم
هوش مصنوعی: بهتر است که از جوانی لذت ببری و در مجالس نوشیدنی آداب و رسوم آن را بدانید، چرا که این کار باعث خوشی و شادابی شما می‌شود.
بگذار تیغ و بستان ساغر که دور کردیخصم از کنار مجلس چشم بد از کمین هم
هوش مصنوعی: اجازه بده که با تیغ و میخوری کار را تمام کنیم، چون تو توانستی دشمن را از کنار مجلس دور کنی و چشم حسود را از کمین دور نگهداری.
جاه و جمال داری با مهر و ماه بنشینبزم آن تست و بستان می نوش و گل بچین هم
هوش مصنوعی: تو دارای مقام و زیبایی هستی، بیا کنار محبوبان و گرامیها بنشین و در این جشن و سرور، شراب بنوش و گل بچین.
بس نیست اینکه سوزم از رخنه ی گریبانصد داغ تازه دارم از چاک آستین هم
هوش مصنوعی: کافی نیست که فقط از شکاف یقهام ناراحت باشم، چون من از چاک آستینم هم زخمیهای تازهای دارم.
من هم بپهلوی خود کوه ملال دارمباریست بر سر آن، اندوه همنشین هم
هوش مصنوعی: من هم مانند خودم، غم و اندوهی دارم که به گردن من سنگینی می‌کند و این درد و اندوه، همواره همراه من است.
شمشیر عشق دارد آبی که بگذراندکافر ز داغ عصیان، مؤمن ز درد دین هم
هوش مصنوعی: عشق مثل شمشیری است که میتواند به راحتی از سختیهای کافر نگذرد و همچنین مؤمن را نیز از درد ایمان دور کند. این نشان میدهد که عشق قدرتی دارد که میتواند هر دو گروه را تحت تأثیر قرار دهد.
آن گل بهر پیاله رنگین شود فغانیدل بردنش چو دیدی می خوردنش ببین هم
هوش مصنوعی: آن گل به خاطر پیالهی رنگین صدا و فغان می‌کند؛ وقتی دل میبردش، وقتی که میبینی مینوشد، تو هم تماشا کن.