شمارهٔ ۴۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالتی مستی و رهایی از قید و بندها سخن می‌گوید. او به ترک جمع پرهیزگاران و ورود به دنیایی پر از شادی و عشق پرداخته است. او مانند پرنده‌ای آزاد در باغ گل‌ها پرواز می‌کند و پیامی از نوید بهار به همراه دارد. شاعر به یاد دلنوازان می‌افتد و از غم پرهیزگاران که در عشق رنج می‌برند صحبت می‌کند. او به زیبایی‌های عشق و ارزش‌های آن اشاره می‌کند و مانند یک صیاد طعم وجودش را به دیگران می‌چشاند. در انتها، او تلاش می‌کند تا احساسات عمیق خود را با دوستانش تقسیم کند.
مست گشتم سر ز قید هوشیاران می‌برمرخت خویش از پهلوی پرهیزگاران می‌برم
هوش مصنوعی: من از دنیای هوشیاری و فکر و اندیشه فاصله گرفتهام و حالا با حالتی سرشار از شادی و خوشی، از نزد افراد پرهیزکار و زاهدان دور میشوم.
چون شفق بربسته رخت خون‌فشان از طرف خاکخیمهٔ همت بر اوج کوهساران می‌برم
هوش مصنوعی: وقتی که شفق (نور نارنجی و قرمز هنگام غروب) بر افق نشسته، من با شور و اراده خود، عزم بالا رفتن از کوهها را دارم، در حالی که زیبایی و سرخی مانند خون در آسمان در حال پخش شدن است.
مرغ شبخیزم به گلگشت گلستان می‌رومباد نوروزم پیام نوبهاران می‌برم
هوش مصنوعی: من مرغی هستم که در صبح بهاری به باغ گلستان می‌روم و بادی که در روز نوروز میوزد، پیام فصل نو را به همراه دارم.
می‌روم زین بزم و یاد دلنوازان می‌کنممی‌روم زین باغ و گلبانگ هزاران می‌برم
هوش مصنوعی: من از این محفل می‌روم و خاطرات دوستان عزیزم را در ذهنم مرور میکنم. از این باغ نیز می‌روم و صدای هزاران گل را با خود می‌برم.
پارسایان را غم دُردی‌کشان عشق نیستالتجا در بزمگاه میگساران می‌برم
هوش مصنوعی: اهل تقوا و پرهیزکاری که در حال تحمل دردهای عشق هستند، هیچ افزونیای بر غمهایشان ندارند. من برای رفع این دردها به مهمانی میگساران می‌روم.
تا بناگوش چو سیم و عارض چون لاله هستدانهٔ دل سوی زرین گوشواران می‌برم
هوش مصنوعی: گوشهایم مانند نقره و صورتم مانند گل لاله است، من دانهٔ دل را به سمت گوشوارههای طلایی می‌برم.
هر سبک‌رو کی تواند گشت با من هم‌شکارمن که صید از دامگاه تاجداران می‌برم
هوش مصنوعی: هر کس که قادر باشد به مانند من در دنیای پرفراز و نشیب حرکت کند و به موفقیت برسد، باید بداند که من به راحتی از چنگال قدرتهای بزرگ و ثروتمند، پیروزی به دست میآورم.
از دل گرم فغانی می‌نویسم چند حرفتحفه‌های جان‌گداز از بهر یاران می‌برم
هوش مصنوعی: از دل پرشور خود، چند جملهای می‌نویسم و هدیههای جانسوزی برای دوستانم می‌برم.