شمارهٔ ۴۱۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره تجربیات عاشقانه و دردهای ناشی از عشق و رنج‌های زندگی است. شاعر بیان می‌کند که هرچند ممکن است گناهکار و بدنام باشد، اما این احساسات را با خود به دوش می‌کشد. او درباره دردهایی که از محبت و جفا می‌بیند صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که این جراحات نمی‌توانند او را از عشقش بازدارند. در عین حال، او به یاد معشوقش و زیبایی‌ها و لذت‌هایی که از او دریافت کرده، به زندگی ادامه می‌دهد. شاعر از تحمل دشواری‌ها و امید به رسیدن به عشق، حتی در میانسالی یا در شرایط سخت، سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق برایش ارزشمندتر از هر چیز دیگری است.
گرچه طور رندی و بدنامی از حد می‌برمکافرم گر شمه‌ای از حال خود بد می‌برم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه شهرت من به رندی و بدنامی رسیده و از حد فراتر رفته، اگر که در بیان حال خود چیز ناگواری بگویم، کافر هستم.
هر زمان سنگ جفایی بر سفالم می‌خوردکوه کوه درد زین طاق زبرجد می‌برم
هوش مصنوعی: هر زمان که بر من ظلم و بیعدالتی میشود، مانند کوهی از درد را از دلم به دوش میکشم و بار سنگینی از رنج را تحمل میکنم.
هیچ کس آگه نشد از آتش پنهان منمی‌روم زین خاکدان وین داغ با خود می‌برم
هوش مصنوعی: هیچکس از آتش درون من باخبر نشد. من از این دنیا میروم و این درد را با خود به جا میگذارم.
نیش می‌گردد اگر بر نوش می‌بندم امیدنی شود گر دست نزدیک تبرزد می‌برم
هوش مصنوعی: اگر بر شیرینی نیشی بزند، من امیدوارم که نیفتد. اگر هم دست به کار شود، من جلوگیری میکنم.
من که می‌خواهم که با معشوق مجلس می خورمسیم و زر سهل است گر سر نیز باید می‌برم
هوش مصنوعی: من که می‌خواهم با محبوبم در کنار هم باشم، اگر لازم باشد حتی جانم را هم فدای این عشق میکنم، داشتن ثروت و مال برایم هیچ اهمیتی ندارد.
آب حیوان در دهان می‌آیدم از عین لطفبر زبان چون نام آن سرو سهی‌قد می‌برم
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و زیبایی خاصی که در آن سرو سهی‌قد می‌بینم، نامش را به زبان میآورم و از شوق و لذت، آب زندگی به دلم میآید.
محو بادا هستیم در سایهٔ آن آفتابکز فروغ صحبتش عمر مخلد می‌برم
هوش مصنوعی: ما در سایهٔ آن آفتاب محو شدهایم. از نور و روشنی گفتوگوی او، عمر جاودانهای به دست میآورم.
گرچه نو نو درد می‌بینم ز زخم تیغ عشقاز علاجش هر زمان درد مجدد می‌برم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه هر روز از زخم عشق درد میکشم، اما به خاطر درمانش بار دیگر دچار درد جدیدی میشوم.
از برای آنکه همت بر غزالی بسته‌امچون فغانی صد ستم از دست هر دد می‌برم
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه من عزم خود را برای دستیابی به هدفی چون غزال شکل دادهام، بهمانند فغانی، از دست هر موجود ظالم و ستمگری، صد ستم و ظلم را برمیدارم.