شمارهٔ ۴۳۳
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی حکایت از دوری از دنیا و زحمات روحی دارد. شاعر با استفاده از تصاویری همچون شستن دست‌ها و لباس‌ها از آلودگی‌ها، به عمق پاکی و بازتاب اثرات زندگی بر دل و جان می‌پردازد. او بیان می‌کند که از بسیاری چیزها جدا شده و به تفکر و پاکدامنی روی آورده است. همچنین به دوری از غم و یادآوری ارتباط با دوستان اشاره می‌کند که سبب شده دل از زنگارها تهی شود. در کل، این اشعار تلاشی برای رهایی از بارهای سنگین و رسیدن به آرامش درونی است.
ما سر به آب خنجر قصاب شسته ایمدست از مراد خویش بصد آب شسته ایم
هوش مصنوعی: ما با چاقوی قصاب به آب رفتهایم و به خاطر اینکه به آرزوهایمان نرسیدیم، از آنها دست کشیدهایم.
پهلو نهاده ایم بشمشیر آبداروز دل غبار بستر سنجاب شسته ایم
هوش مصنوعی: ما آرام بر کنار شمشیر تیز نشستهایم و از دل غبار، رخت خواب سنجاب را پاک کردهایم.
انگشت خاکرا بلب تشنه سوده ایمدست و دهان ز نقل و می ناب شسته ایم
هوش مصنوعی: ما به خاطر تشنگی، دست و دهان خود را از شراب و شربت پاک کردهایم و فقط به خاک و زمین تکیه کردهایم.
شبها برای خاک در پاکدامنیتن را به آب دیده ی بیخواب شسته ایم
هوش مصنوعی: در شبها برای خاک، به خاطر نجابتِ بدن، با اشکهای بیخوابی خود آن را شستوشو کردهایم.
گفتار بیخودانه ی ما گریه آورددفتر به آب دیده ازین باب شسته ایم
هوش مصنوعی: ما به خاطر حرفهای بیمورد و نادرستی که زدهایم، نتوانستهایم جلوی اشکهایمان را بگیریم و دفتر زندگیمان را با این غم پاک کردهایم.
کشتی شکسته وار پریشان بهر کناردست تهی ز جمله ی اسباب شسته ایم
هوش مصنوعی: کشتی ما که در طوفان به شدت آسیب دیده و به هم ریخته است، با دستانی خالی و بدون هیچ وسیلهای، در تلاش است تا به ساحل برسد.
خونین قبای خویش در آتش فگنده ایمکتان خویش در شب مهتاب شسته ایم
هوش مصنوعی: ما جامه خونین خود را در آتش انداختیم و کتانمان را در شب پرنور ماه شستیم.
ترسم که آفتی رسد این کهنه دلق راکز بهر سجده بردن محراب شسته ایم
هوش مصنوعی: نگرانی من از این است که مشکلی برای این لباس قدیمیام پیش بیاید، چرا که ما به خاطر سجده کردن، قبله را تمیز کردهایم.
از یاد برده ایم فغانی غم جهانزنگار دل به صحبت احباب شسته ایم
هوش مصنوعی: ما فراموش کردهایم که به اندوه جهان فکر کنیم، دلهایمان را در کنار دوستانمان از کدورتها پاک کردهایم.