شمارهٔ ۴۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و احوال شاعر و درد و رنج او از غم و بی‌توجهی محبوب می‌پردازد. شاعر از بی‌رحمی و بی‌اعتنایی محبوب شکایت دارد و به او می‌گوید که با وجود اینکه می‌تواند به راحتی به درد و گریه‌ی او رحم کند، اما این کار را نمی‌کند. همچنین اشاره می‌کند که غم و اندوه او به مانند غذایی است که اگر به آن توجه نشود، همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر به محبوب یادآوری می‌کند که با وجود درد و رنج‌هایش، او همچنان به خواب و بی‌خبری خود ادامه می‌دهد. در نهایت، شاعر از محبوب می‌خواهد که به بهار و امید بازگردد و از غم و اندوه او نگذرد.
داری برقیبان سریاری عجب از توبر گریه ی ما رحم نداری عجب از تو
هوش مصنوعی: تو با عزیزان خودت چنان رفتار میکنی که برای ما جای شگفتی دارد، اما از تو انتظار نداشتیم که بر دردمان ترحم کنی.
ما را به یک چشم زدن کار توان ساختپیش نظر خود مگذاری عجب از تو
هوش مصنوعی: ما میتوانیم در یک چشم بر هم زدن کارهای بزرگی انجام دهیم، اما نباید به خودت ببالید و فکر کنی که این به خاطر توست.
دانی که غنیمان چه غیورند بخونمدل برطرف من نگماری عجب از تو
هوش مصنوعی: میدانی که چیزهای باارزش چقدر محافظتکننده هستند؟ دل من برای تو سخت است، اما تو هم عجیبی!
از تربت من مهر گیا رست و تو بدخویک ذره بدل رحم نداری عجب از تو
هوش مصنوعی: از خاک من گل و گیاه روییده، اما تو که بدخوی هستی حتی یک ذره هم رحم و انسانیت نداری، حیرتآور است.
می خوردن فاشت همه را داد بطوفانتو شیفته ی خواب و خماری عجب از تو
هوش مصنوعی: همه درهای زندگی را به روی خود بستهاند و غرق در خواب و بیخیالی هستند. شگفتا از تو که این چنین هستی!
افگنده عنان و شده بیباک بیکبارآموخته با خون شکاری عجب از تو
هوش مصنوعی: در این بیت، به شخصی اشاره میشود که با شجاعت و بیپروایی، به سوی هدفی میرود و در یک لحظه، به یادگیری درسهایی از تجربههای گذشتهاش می‌پردازد. این شخص به گونهای عمل می‌کند که نشان می‌دهد از گذشتهاش و حتی سختیها و چالشهایی که با خون دل به دست آمده، آگاه است. این موضوع به نوعی نشاندهندهٔ قدرت و جسارت او در مواجهه با چالشهاست.
چون کشت تو شد خشک فغانی مخور اندوهگریان چه هوا خواه بهاری عجب از تو
هوش مصنوعی: زمانی که زمین کشت تو خشک و بیثمر شد، نگران نباش و ن llor کن. بهار به زودی خواهد آمد و این جای تعجب نیست که تو به آن امیدوار باشی.