تناجی
بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۵

من کیستم آتش بدل افروخته ییوز شعله ی عشق آتش اندوخته یی
در مهر و وفا چو سنگ آتش برگمباشد که رسم بصحبت سوخته یی