شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از عشق و شیفتگی خود صحبت می‌کند. او شبانه دور شمعی می‌گردد که نماد معشوقش است. زیبایی معشوق را مانند ماه توصیف کرده و به خاطر عشقش دیوانه و مجنون می‌شود.
همه شب گرد شمع خویش بی‌پروانه می‌گردمرخ چون ماه او می‌بینم و دیوانه می‌گردم
هوش مصنوعی: هر شب دور شمع خودم گردش می‌کنم و بدون پروانه به آن نگاه می‌کنم. چهره‌اش مانند ماه است و به خاطر زیبایی‌اش دیوانه می‌شوم.