شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساس دلگرمی و آرامش خود اشاره می‌کند که در دوری از معشوق به دست می‌آورد. او احساس می‌کند که در آتش شوق و عشق به محبوبش، همچون ستاره‌ای در آسمان، درخشان و پرنور شده است.
دلگرمی افزون می شود دور از مهی چون هر شبمگویا ببرج آتشین کردست منزل کوکبم
هوش مصنوعی: در دوری از محبوب، دلگرمی و امید من بیشتر می‌شود، چون هر شب به نظر می‌رسد که ستاره‌ام در دنیای آتشین و پرشور ساکن شده است.