مصراعها و ابیات پراکنده و ناقص

بر منبر و سجاده ببایست گریست

یا نیست شود یا همگی ما گردد

حاتم باشی با همه کس وقت سخا

زنهار زآهشان بیندیش که آه

مه را به بناگوش تو نسبت کردم

خال تو راست حالتی سخت عجب که هرکه او

لبش رنگ لعل و دمش بوی مشک

گفتم که تو را کجا توانم دیدن