شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر درخواست از خداوند است که شاعر را از خواب غفلت بیدار کند و به او هشیاری دهد تا بتواند حقیقتی را که در وجودش احساس میکند درک کند. شاعر از خداوند کمک میخواهد زیرا خود را ناتوان میبیند.
یا رب تو مرا زخواب بیداری دهوز مستی غفلتم تو هشیاری ده
هوش مصنوعی: خدایا! مرا از خواب غفلت بیدار کن و از حالت مستی و بی خبری، به آگاهی و هوشیاری برسان.
دریافتن آنچ مرا به بودَه استمن عاجزم ای خدا توَم یاری ده
هوش مصنوعی: من نمیتوانم آنچه را که برای من خوب است، درک کنم و به همین خاطر به تو، ای خدا، نیاز دارم تا به من کمک کنی.