شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که او را به نیاز به دیگران وابسته نکند و عقل او را تحت تأثیر خواسته‌ها و خواطر دنیوی قرار ندهد. او می‌گوید حتی اگر به بالاترین مقام و معراج برسد، این خواسته‌ها و هوس‌ها تنها یک آرزو هستند. به این ترتیب، او می‌خواهد که از دنیای مادی دور باشد و به حقیقت معنوی دست یابد.
یا رب تو مرا به خلق محتاج مکنعقلم به هوای طبع تاراج مکن
هوش مصنوعی: خدایا، من را به دیگران نیازمند نکن و نگذار که عقل و درک من تحت تأثیر خواستههای نفس و تمایلات دنیوی قرار گیرد.
گر من دم معراج زنم این هوس استاز خاک در توَم تو بی تاج مکن
هوش مصنوعی: اگر من بخواهم مانند ملائک بالا بروم، این تنها آرزویی است که از دنیای خاکی من ناشی میشود. تو که بینیاز از زینت و تاج هستی، نباید به این خواسته من توجه کنی.