شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که او را با قناعت و رفاه بخشد و دلی پرنور از یقین به او عطا کند. او احساس میکند که همه تلاشها و وسایلش بیفایده بوده و در جستجوی یاری و بینیازی از دیگران است.
یا رب زقناعتم توانگر گردانوز نور یقین دلم منوّر گردان
هوش مصنوعی: ای خدا، مرا راضی و بینیاز کن و دلم را با نور یقین روشن کن.
اسباب من سوختهٔ سرگردانبی منّت مخلوق میسّر گردان
هوش مصنوعی: وسایل و امکانات من مانند سوختههایی است که سرگردان هستند، تو ای مخلوق، کمک کن تا این شرایط برای من آسانتر شود.