شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان قدرت و کرم خداوند می‌پردازد. شاعر می‌گوید که انسان‌ها در برابر قدرت خداوند ضعیف و ناتوان‌اند و از او می‌خواهد که آنها را از هر چیزی که شایسته نیست، نجات دهد و به آنچه باید برساند. به‌عبارتی، شاعر به تکیه بر رحمت و نعمت‌های الهی تأکید دارد.
ای از کرم تو خلق را امن و اماندر قبضهٔ قدرت تو عاجز دل و جان
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر رحمت و بخشش تو، مردم در امنیت و آرامش هستند و در برابر قدرت تو، دل و جانشان ناتوان است.
ما را تو زهر چه آن نشاید برهانآنگاه به هر چه آن بباید برسان
هوش مصنوعی: تو ما را از زهرهایی که شایسته است برهان، و سپس به هر آنچه که حق ماست، برسان.