تناجی
اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷۴

هر جا[ن] که شنیده است ندای دردتبر دوش دل افکند ردای دردت
با درد تو دل کیست که درمان طلبدصد جان عزیزان به فدای دردت