شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر خود را خواجه عالم می‌داند و معبودش را خداوند قرار می‌دهد. او می‌گوید که هدف او در زندگی خداوند است و هر جا که دل‌ها به دنبال گواهی می‌گردند، او در حقیقت خود شاهد خداوند است و خداوند همواره در نظر او مشهود است. به نوعی، شاعر رابطه عمیق و معنوی خود را با خداوند بیان می‌کند.
من خواجهٔ عالمم تو معبود منیمقصود جهانم و تو مقصود منی
هوش مصنوعی: من سرور عالم هستم و تو معبود منی، مقصود و هدف من در این جهان تو هستی و من نیز هدف و مقصود توام.
هر جا که دلی است شاهدی می طلبدمن شاهد حضرتم تو مشهود منی
هوش مصنوعی: هر جا که جایی برای عشق و محبت باشد، دل در پی نشانهای از محبوب است. من که شاهد حضور تو هستم، تو خودت نشانه و مشهود من هستی.