شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: این شعر به خداوند اشاره دارد که خالق همه انسانها، اعم از ثروتمند و فقیر است. شاعر از خدا میخواهد که با لطف و کرم خود، امور جهان را به درستی مدیریت کند تا هیچ چیزی از آفریدههای او کم یا زیاد نشود.
ای خالق هر توانگر و هر درویشمی سازی کار هر یک از اندک و بیش
هوش مصنوعی: ای خالق هر ثروتمند و هر فقیر، تو به هر یک از آنها به اندازه توانایی و شرایطشان وظیفه و کار خاصی میسپاری.
از لطف و کرم ساخته کن کار جهانکز صنع تو یک ذرّه نگردد کم و بیش
هوش مصنوعی: با مهربانی و بخشش خود، دنیا را بگردان، زیرا از خلق تو هیچ چیزی کم و زیاد نمیشود.